Streszczenie opisuje ogólną koncepcję pracy socjalnej. Ujawnia się pojęcie wolontariatu. Podane są informacje o zachętach wolontariuszy

Ogólna koncepcja pracy socjalnej. System ochrony socjalnej na Ukrainie w nowoczesnych warunkach nieustannie wymaga uwagi państwa i społeczeństwa. Zmiany na Ukrainie w ostatnich latach doprowadziły do gwałtownego pogorszenia warunków życia, dlatego potrzeba efektywnej pracy systemu zabezpieczenia społecznego stoi przed nami jak nigdy dotąd. Jednak efektywna praca instytucji ochrony socjalnej jest niemożliwa bez wysoko wykwalifikowanych pracowników, posiadających wszystkie niezbędne umiejętności i umiejętności zawodowe.

Jednym z tych obszarów pomocy społecznej jest udział wolontariuszy w świadczeniu szeregu usług socjalnych dla tych, którzy ich potrzebują. Innymi słowy – praca wolontariacka.

Czym jest wolontariat? Wolontariat to nieodpłatne, świadome, dobrowolne działanie na rzecz innych. Wolontariuszem może być każdy, kto świadomie i bezinteresownie pracuje na rzecz innych.

Kto może zostać wolontariuszem?

Najczęściej odpowiedź na to pytanie brzmi: może to być osoba dorosła, wykwalifikowana i odpowiedzialna, która może poświęcić swój czas i umiejętności na wolontariat socjalny. W razie potrzeby każdy może zostać wolontariuszem w każdej sferze życia publicznego.

Co mogą zrobić wolontariusze?

Możliwe jest zaangażowanie wolontariuszy w te obszary działalności, które nie są opłacane, ale pozostają ważne dla realizacji celów programu społecznego. Na przykład odwiedzanie pacjentów w szpitalach, dostarczanie żywności osobom starszym, które nie mogą już wychodzić z domu, praca z dziećmi w szkole lub zwracanie uwagi na problemy społeczne swojego regionu lub regionu i tak dalej.

Każda praca może być wykonana przez wolontariuszy. Wolontariusz to nie tylko pomocnik czy pracownik socjalny opiekujący się innymi. Może być także nauczycielem, informatykiem, politykiem, inżynierem czy projektantem.

Wolontariusze mogą:

  • Wykonywanie zadań, które nie dotyczą stałej pracy zarobkowej;
  • Dodaj nowy wymiar i nowe osoby do organizacji;
  • Wprowadzaj nowe pomysły do pracy socjalnej;
  • Kreowanie opinii publicznej na temat organizacji społecznych w społeczeństwie;
  • rozpowszechniać informacje o potrzebach społecznych i możliwych sposobach ich rozwiązywania w osobistej komunikacji z ludźmi;
  • Pomoc w zbieraniu funduszy na potrzeby społeczne;
  • Zachęcaj do aktywności obywatelskiej;
  • Często motywem wolontariatu jest potrzeba kontaktu z innymi ludźmi i przezwyciężenie poczucia samotności.

Wolontariat wychodzi naprzeciw naturalnej potrzebie bycia członkiem grupy, której wartości i cele wolontariusz może w pełni zrealizować. Czynniki motywacyjne znajdują odzwierciedlenie w wynikach ankiety:

  • Chcę pomóc potrzebującym 61%;
  • Mam nadzieję, że 46% nauczy się czegoś nowego;
  • chcę mieć jakiś zawód 41%;
  • Za satysfakcję osobistą 31%;
  • chcę poznać nowych ludzi 29%;
  • Chcę odpowiadać ludziom na dobre 11%;
  • chcę uporać się z pewnym problemem 7%;
  • Mam 4% wolnego czasu.

Często ludzie nie mogą zaspokoić wszystkich swoich potrzeb, pracując tylko w swoim zawodzie. W takim przypadku wolontariat może urozmaicić, pozwalając odwrócić się od codziennej rutyny. Wolontariat pomaga zaspokoić takie potrzeby jak kontakty z nowymi ludźmi, samozadowolenie, promowanie pewnych wartości.

Ważne jest, aby organizacja jasno określiła, dlaczego potrzebuje wolontariuszy i co każdy z nich zrobi. Wystarczy wskazać, jakie niedociągnięcia organizacji może rozwiązać jeden lub więcej wolontariuszy.

Zawsze lepiej, jeśli rekrutację wolontariuszy prowadzi również wolontariusz, a nie przedstawiciel personelu. Do wyboru wolontariusza można zastosować różne metody, w tym:

  • Ankieta przyjaciół i współpracowników;
  • Ogłoszenia publiczne;
  • Rozmowy z przyjaciółmi znajomych;
  • Prowadzenie wywiadów;
  • Kartki pocztowe;
  • Udział w spotkaniach wybranych grup.

Kluczowym elementem skutecznego wezwania jest jasne określenie pracy wolontariusza. Nie trzeba szukać wolontariuszy po prostu np. do przygotowania żywności dla ubogich i starszych, ale lepiej jest zaangażować ludzi w rozwiązanie problemu niedożywionych i samotnych starszych, aby zapewnić normalne warunki życia nieuleczalnie chorym. Jeśli wolontariusze są potrzebni np. do pracy biurowej lub administracyjnej, warto podkreślić wagę tych funkcji dla całościowego rozwiązania problemu. Na przykład nie powinniśmy wybierać ludzi do zbierania funduszy, ale starać się ich przekonać, że „osiągnięcie naszego głównego celu, czyli pomoc biednym i słabym, jest utrudnione przez brak chętnych do organizowania kampanii reklamowych czy zbiórek”.

Wywiad. Ankieter powinien zapytać:

  • Czy znasz cechy organizacji, jej cele i wartości?
  • Dlaczego interesuje Cię ta praca?
  • Jakie są Twoje oczekiwania związane z pracą w naszej organizacji?
  • Czy wcześniej zgłosiłeś się na ochotnika?
  • Ile czasu możesz poświęcić na pracę?
  • Chcesz przejść szkolenie przygotowawcze?
  • Czy masz jakieś ograniczenia (np. zdrowotne, geograficzne, transportowe)?
  • Masz szczególne zainteresowania, hobby?
  • Czy masz jakieś doświadczenie przydatne w tej pracy?
  • Wolisz pracować w zespole czy indywidualnie?

Wolontariusz powinien zapytać:

  • Co zrobię?
  • O której mam pracować? Czy godziny pracy są stałe czy zmienne?
  • Z kim mogę pozostać w kontakcie?
  • Czy będą jakieś szkolenia?
  • Czy masz grupę wsparcia wolontariuszy?
  • Czy będę miał możliwość rozszerzenia moich obowiązków?
  • Co się stanie, jeśli mi się nie uda? Czy mogę wtedy zwrócić się do kogoś o wsparcie?
  • Jeśli zmęczę się pracą, czy pozwolisz mi odejść bez problemów?

Zachęcanie wolontariuszy

Służba społeczna musi wymyślić sposoby zachęcania wolontariuszy. Zbyt często ludzie zapominają, jak ważne jest zachęcanie tych, którzy dla nich pracują. Zachęty pokazują, jak bardzo organizacja wie, jak cenić ludzi. Wolontariusze również powinni być wdzięczni za swoją pracę. Najważniejszą nagrodą jest słowo podziękowania. Tworzenie sprzyjającej atmosfery do pracy, zwracanie się do nich po imieniu, poświęcanie im wolnego czasu – to także nagroda.

Przynajmniej raz w roku koordynator powinien zorganizować walne zebranie wolontariuszy i pracowników oraz wyrazić wdzięczność za wyniki roku. W tym momencie bardzo ważne jest, aby przypomnieć wszystkim o misji, strukturze i polityce organizacji. Dzięki temu wolontariusze mogą zobaczyć swoje miejsce w całej strukturze. Ta postawa jest szczególnie ważna w pracy rutynowej, takiej jak wypełnianie bazy danych. Rozpatrując siebie w kontekście wartości i sukcesów organizacji, wolontariusz otrzymuje skuteczną motywację.

Inne formy zachęty wolontariuszy obejmują:

  • obchody Dnia Wolontariusza;
  • Gratulacje z okazji urodzin;
  • Prezentacja odznaki z logo organizacji;
  • Włączenie osoby do raportu organizacji;
  • Zaproszenie wolontariusza na nieformalne spotkania zespołu;
  • Wysyłanie pocztówek z życzeniami;
  • Pomoc wolontariuszowi w zaawansowanych szkoleniach.

Wyrażanie wdzięczności przyniesie pożądane rezultaty, jeśli pamiętasz, że jest to konieczne:

  • Bardzo często wyrażaj wdzięczność;
  • Używaj różnych form wdzięczności;
  • Bądź szczery;
  • Wyrażanie zadowolenia z osoby, nie tylko z pracy;
  • Porównaj wdzięczność według osiągnięć;
  • Użyj tych samych lub podobnych nagród dla tych samych sukcesów;
  • Zwróć szczególną uwagę na osiągnięcia, które wolontariusz ceni najbardziej.

Ważne jest stosowanie różnych form zachęcania wolontariuszy; na przykład nie każdy lubi być chwalony przed liczną publicznością, nagradzany dyplomami czy udzielany prasie wywiadów. Zachęta wraz z zachętami przyczynia się do stworzenia dobrej atmosfery pracy i poprawy efektywności pracy. Organizacja nie powinna zapominać o zapewnieniu wolontariuszom takich samych świadczeń socjalnych, jakie mają wszyscy pracownicy, takich jak: obiad w pracy (powszechna praktyka w Europie Środkowo-Wschodniej), odzież ochronna, różne rabaty.

Kluczowe momenty udanej pracy z wolontariuszami

Najważniejsze zadania:

  • Zdefiniowanie znaczenia słowa „wolontariusz”, co jest ważne w pewnych sytuacjach;
  • Ustalenie zakresu działań wolontariuszy w służbie społecznej;
  • Opis ludzkich cech i umiejętności oczekiwanych przez organizację od wolontariusza;
  • Zrozumienie potrzeb zarówno wolontariusza, jak i organizacji;
  • Opracowanie procesu przyjmowania wolontariuszy;
  • Prowadzenie ogólnych spotkań informacyjnych i wywiadów wstępnych;
  • Opis obowiązków zawodowych;
  • Skoordynowane szkolenie i rozwój wolontariuszy;
  • Zrozumienie misji organizacji;
  • Wsparcie i kontrola wolontariuszy;
  • Wyjaśnienie relacji między wolontariuszami a personelem;
  • Stworzenie systemu zachęcającego wolontariuszy;
  • Opracuj przyzwoity proces usuwania wolontariuszy.

W nowoczesnych warunkach rośnie potrzeba uświadomienia władzom publicznym znaczenia optymalizacji różnych aspektów rozwoju społecznego. Problemy społeczne muszą być systematycznie rozwiązywane, powodzenie planowanych zmian zależeć będzie od kwalifikacji pracowników zajmujących się usługami i ochroną socjalną, co zapewnia odpowiednie przeszkolenie; staje się priorytetem w realizacji nowej polityki kraju. Utworzenie dużego ruchu wolontariuszy jest jednym z ważnych sposobów produktywnej pracy socjalnej w każdym kraju.

literatura

1. Andel I. Zarządzanie zatrudnieniem absolwentów instytucji edukacyjnych w regionach // Ukraina: aspekty pracy. – 2000. -№ 2 pkt. 23-28.

2. Bondarczuk N. Stan poradnictwa zawodowego w państwowej służbie zatrudnienia // Ukraina: aspekty pracy. – 1997. – № 8 s. 11-14.

3. Głos Ukrainy. – 18 października 1996 r.

4. Gubrin V. Szkolimy specjalistów w specjalności „Praca socjalna” // Polityka społeczna i praca socjalna. – 1998. – № 1-2 s. 96-101.

5. Dialemy nowego zawodu pracownika socjalnego // Soc. polityka i społeczeństwo. praca.-1998.-№1-2 s.102-105.

6. Uczenie społeczne. pracuje na Ukrainie // Człowiek i praca, -1999.-№1 s.12-17.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.