Skuteczność działań informacyjnych zależy przede wszystkim od zarządzania mediami, co oznacza system środków planowania, lokowania i oceny skuteczności materiałów wizerunkowych czy reklamowych w mediach

Stworzenie optymalnego zarządzania mediami ma na celu jak najlepszy sposób na publiczny odbiór opracowanego wizerunku czy materiałów reklamowych.

I tutaj wszystko jest niezwykle ważne. Charakter i szybkość percepcji, „trawienie” i przekazywanie informacji do różnych grup społecznych, charakterystyka grupy docelowej, dawkowanie i częstotliwość umieszczania materiałów i inne.

Eksperci PR uważają za konieczne zbudowanie dwustopniowych media planów .

W pierwszym etapie media zawierają jasne i naprawdę „newsowe” informacje, które powinny zaimponować, zapamiętać i zaintrygować ludzi, stać się przedmiotem dyskusji w mediach, w pracy, w kawiarniach i kuchniach.

Po pewnej „prowokacji” informacyjnej potrzeby kontynuowania kampanii komunikacyjnej, pożądane jest stworzenie „głód informacji”. A kiedy osoby o zwiększonym zainteresowaniu zaczynają oczekiwać tego, co będzie dalej, rozpoczyna się drugi etap kampanii komunikacyjnej – aktywna promocja pozytywnych konsekwencji działań, działań itp., zapowiadanych w pierwszym etapie.

Ogólna logika takiego dwuetapowego planowania mediów, według rosyjskiego psychologa politycznego D. Olypansky’ego, jest taka, że najpierw jasna i efektowna reklama tworzy obraz, a później ten obraz jest wspierany przez mniej intensywną reklamę.

Media plan obejmuje:

  • być wystarczająco sztywne i konsekwentnie egzekwowane;
  • optymalne jest dawkowanie reklamy, gdyż szkodzi zarówno nadmiar informacji, jak i jej brak;
  • brać pod uwagę czas potrzebny na przyswojenie informacji, jako nieefektywną i stałą przez długi czas nudną reklamę, oraz reklamę, która ciągle się zmienia, a przez to nie jest zapamiętywana;
  • uwzględniać psychologię odbioru informacji przez różne grupy społeczne (cechy asymilacji informacji, np. ludność miejska i wiejska, kobiety i mężczyźni, emeryci i studenci itp.);
  • obliczyć intensywność reklamy w czasie, biorąc pod uwagę fakt, że nadmiernie agresywna, masowa reklama może nie tylko być nieprzydatna, ale także zepsuć dotychczasowy pozytywny odbiór ludzi o określonych wydarzeniach, korporacjach, politykach, towarach itp . ;
  • przewidzieć kilka cykli reklamowych (3-4 tygodnie każdy), pamiętając, że maksymalne wsparcie publiczne przypada na koniec każdego takiego cyklu;
  • weź pod uwagę potrzebę rozpoczęcia kampanii komunikacyjnej wcześniej niż konkurenci, ponieważ zwycięzcą wyścigu komunikacyjnego jest zwykle ten, który startuje jako pierwszy. Zaletą tych pierwszych jest to, że tworzą one podstawowe wytyczne odbiorców.

Aby przezwyciężyć sytuację na swoją korzyść, inni potrzebują podwójnego wysiłku, aby:

  • zniszczenie instrukcji utworzonych jako pierwsze;
  • konstruowanie własnych wytycznych dla odbiorców, których chcą wspierać.

Oczywiste jest, że wymaga to większych zasobów finansowych, medialnych, ludzkich i czasowych.

Przy sporządzaniu media planu , wybór środków masowego przekazu do kampanii komunikacyjnej jest bardzo ważny, co więcej, czynnikiem decydującym.

Przy wyborze nośnika reklamy ZMK kieruje się następującymi kryteriami:

  • poziom jakości produktów reklamowych, oryginalność i jasność pomysłu oraz jego realizacja w konkretnych tekstach, logotypach, seriach audio i wideo;
  • poziom i intensywność obciążenia ZMK materiałami reklamowymi konkurentów, których należy „odtworzyć” nie tylko jakościowo, ale i ilościowo;
  • główne cechy ZMK.

Główne cechy WMC to:

  • wielkość i charakter widowni (liczba i grupy społeczne widzów, słuchaczy, czytelników, użytkowników);
  • obszar dystrybucji (region, ludność);
  • ocena (wpływ);
  • ilość informacji, na które możesz liczyć (format nadawania stacji telewizyjnej lub radiowej, ilość gazety przeznaczoną na reklamę);
  • intensywność, regularność i czas wietrzenia, drukowania itp.;
  • sprawność składania materiałów reklamowych;
  • analiza efektywności dotychczasowych firm komunikacyjnych;
  • koszt reklamy itp.

Jednak przy wyborze mediów należy pamiętać, że media plan nie powinien być czysto mechanicznym połączeniem różnych mediów, planowanie mediów jest często przeprowadzane na połączeniu racjonalnych i irracjonalnych (intuicyjnych) elementów teorii i doświadczenia.

Rzeczywiście, jeśli stoimy przed zadaniem szybkiego przekazania pewnych informacji (powiedzmy, szybkiego reagowania na oskarżenia konkurencji), lepiej wybrać stację radiową niż tygodnik. Zamiast tego gazetę czytają zazwyczaj od 2 do 4 osób – członków rodziny w mieście, a na wsi dołączają do nich sąsiedzi i krewni. Tak więc wpływ reklamowy gazety jest znacznie większy niż deklarowany nakład i dłuższy niż wiadomości w audycji radiowej FM.

Jeśli chcemy wpłynąć na kierowców naszymi materiałami promocyjnymi, powinniśmy oczywiście wybrać czas emisji radia FM od 7.00 do 8.00 lub od 16.00 do 19.00, kiedy właściciele i użytkownicy samochodów jeżdżą do pracy lub wracają do domu, aby wpłynąć na emerytów. i gospodynie domowe, możesz korzystać z telewizji i radia przewodowego w ciągu dnia, kiedy wysyłają swoje dzieci i wnuki do pracy lub szkoły i wykonują prace domowe.

Jeśli trzeba wpłynąć na „zaawansowaną” sytuację informacyjną, oczywiście trzeba skorzystać z Internetu.

A jeśli pozwalają na to finanse i zadaniem jest dotarcie do jak najszerszego grona odbiorców, najlepszym wyborem będzie popularny kanał telewizyjny z czasem emisji Twoich produktów reklamowych od 19.00 do 23.00. Oczywiste jest, że warto zwrócić uwagę, że w tym czasie na kanałach równoległych nie było żadnych wiadomości ani meczu piłkarskiego z mistrzostw świata czy Europy. Wtedy twoje wysiłki i skuteczność zostaną zminimalizowane.

Oczywiste jest, że bez znajomości tych cech, które nabywa się dopiero w praktyce, i bez teoretycznych opracowań w dziedzinie psychologii, socjologii, zarządzania, trudno liczyć na zbudowanie optymalnego media planu. A bez tego ostatniego trudno mówić o skuteczności zarządzania mediami jako takim.

literatura

  1. Acoff R., Emery F. O systemach celowych. – M., 1974.
  2. Antipov KV, Bazheiov Yu.K. Public relations. – M, 2002.
  3. Vanshtein G. Internet jako czynnik przemian społecznych // MEiMO. – 2002r. – № 7.
  4. Wiener N. Cybernetyka i społeczeństwo. – L., 1958.
  5. Zwierincew AB Zarządzanie komunikacją. – Petersburg, 1997.
  6. Kolomiets V. Międzynarodowe systemy informacyjne. – K, 2001.
  7. Lall J. Mass Media, komunikacja, kultura: podejście globalne. – K, 2002.
  8. Pocheptsov GG Public relations dla profesjonalistów. – K, 2001.
  9. Rola mediów w promowaniu integracji europejskiej. – Komisja Europejska, 2001.
  10. Wdowiec SL Globalizacja: podejścia semiotyczne. – Ju., 2002.
  11. Urszula. Informacja. Aspekty metodologiczne. – M., 1971.
  12. Horney K. Neurotyczna osobowość naszych czasów. Introspekcja. – M., 1993.
  13. Jung K.G. Struktura psychiki a proces indywidualizacji. – M., 1996.
  14. Jacobson R. Linguistics and Poetics // Strukturalizm: „za” i „przeciw”. – M., 1975.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.