Dziś trzeba walczyć z międzynarodowym terroryzmem nie amatorsko, ale metodami złożonymi – na poziomie systemowym, międzynarodowym. Teraz stało się całkiem jasne, że nie tylko jeden kraj nie może samotnie przeciwstawić się takiemu zjawisku jak terroryzm, ale także grupy krajów”.

12 września 2001 r. przywódcy Rady Partnerstwa Euroatlantyckiego stanowczo potępili ataki terrorystyczne na Stany Zjednoczone z 11 września 2001 r. i zobowiązali się dołożyć wszelkich starań w celu zwalczania terroryzmu.

Na tej podstawie państwa członkowskie Rady Partnerstwa Euroatlantyckiego (państwa członkowskie EAPC) zatwierdzają niniejszy Plan Działań w zakresie Zwalczania Terroryzmu w celu wypełnienia międzynarodowych zobowiązań podjętych w tym zakresie. Uznają, że walka z terroryzmem wymaga znacznych, skoordynowanych wysiłków ze strony społeczności międzynarodowej i są zdecydowani wnieść skuteczny wkład w te wysiłki, opierając się na udanych doświadczeniach współpracy EAPC.

Państwa członkowskie EAPC będą w ramach swoich kompetencji i zgodnie z ogólnie przyjętymi normami i zasadami prawa międzynarodowego, postanowieniami Karty Narodów Zjednoczonych oraz rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1373 dołożyć wszelkich starań, aby zapobiegać i zwalczać terroryzm we wszystkich jego formach i przejawach.

W tym kontekście państwa członkowskie EAPC powinny „znaleźć sposoby na zintensyfikowanie i przyspieszenie wymiany informacji operacyjnych, w szczególności o działaniach i ruchach poszczególnych terrorystów i ich grup” oraz „podkreślić potrzebę poprawy koordynacji wspólnych wysiłków na szczeblu krajowym, subregionalnym”. , regionalnym i regionalnym.” na poziomie międzynarodowym w celu wspierania działań społeczności światowej zmierzających do rozwiązania tego poważnego problemu i zagrożenia dla bezpieczeństwa międzynarodowego.”

W walce z terroryzmem państwa członkowskie EAPC są zobowiązane do ochrony i promowania podstawowych praw i wolności człowieka, a także praworządności.

Państwa członkowskie EAPC potwierdzają gotowość do podpisania, ratyfikowania i wdrożenia konwencji ONZ dotyczących zwalczania terroryzmu.

Współpraca w walce z terroryzmem w ramach EAPC powinna być prowadzona zgodnie z narodową polityką bezpieczeństwa i obrony każdego z państw członkowskich EAPC, a także z ogólnymi zasadami EAPC i PdP. Państwa członkowskie EAPC starają się uzupełniać działania odpowiednich organizacji międzynarodowych w tej dziedzinie.

Dołączanie do międzynarodowych wysiłków w walce z terroryzmem

W kontekście globalizacji stosunków międzynarodowych walka z terroryzmem wyłącznie w ramach krajowych jest nieskuteczna. Potrzebne są połączone wysiłki państw na szczeblu parlamentarnym, rządowym i społecznym. Eksperci uznani za jedną z wiodących polityk NATO w walce z nowoczesnym terroryzmem, której główne kierunki ogłoszono na szczycie paryskim w listopadzie 2002 roku, i wyrazili przekonanie, że szczyt w Stambule, zatytułowany „Projektowanie stabilności”, rozwinie się obiecująco i odpowiedzialnie. Wysiłki NATO w walce z tym globalnym zagrożeniem.

Dziś trzeba walczyć z międzynarodowym terroryzmem nie amatorsko, ale metodami złożonymi – na poziomie systemowym, międzynarodowym. Teraz stało się całkiem jasne, że nie tylko jeden kraj nie może stawić czoła takiemu zjawisku jak terroryzm, ale także grupy krajów. Istnieje potrzeba koordynacji wysiłków na poziomie organizacji międzynarodowych. W tym sensie NATO jest najskuteczniejszym mechanizmem zwalczania międzynarodowego terroryzmu.

Nadszedł czas, aby utworzyć strukturę szybkiego reagowania z dziesiątkami tysięcy dobrze wyszkolonych, nowocześnie uzbrojonych żołnierzy, którzy starają się wyprzedzić wszelki terroryzm. Ta struktura ma na celu ochronę ludności przed aktami terrorystycznymi i środkami, które dziś prowadzą do śmierci dziesiątek tysięcy ludzi.

Międzynarodowy terroryzm jest formą brutalnego starcia cywilizacji w zglobalizowanym świecie. Przede wszystkim chodzi o konfrontację cywilizacji żydowskiej i muzułmańskiej jako najbardziej radykalnej i agresywnej. W walkę tę zaangażowana jest także cywilizacja chrześcijańska, a zwłaszcza jej odłamy katolickie i protestanckie. Jednak ludy ortodoksyjne również nie trzymały się na uboczu, zwłaszcza z uwagi na rozszerzenie strefy konfliktu zbrojnego na terytorium Iraku.

W wojnie w Iraku biorą udział kontyngenty wojskowe z krajów prawosławnych, w tym z Bułgarii i Ukrainy. Nie wolno nam zapominać o zainteresowaniach cywilizacji takich jak buddyjskie czy archaiczne kulty przyrody, charakterystyczne dla Afryki oraz niektórych obszarów Azji i Ameryki Łacińskiej.

Sens rozwoju każdej cywilizacji determinuje jej stosunek do życia człowieka. Najbardziej utylitarne podejście do tej kwestii istnieje w cywilizacji muzułmańskiej, która za normalne, wieczne zjawisko uważa poświęcenie nosicieli muzułmańskich wartości, a ponadto przedstawicieli innych cywilizacji. Taka linia jest szczególnie aktywnie prowadzona przez radykalne grupy muzułmańskie. Dlatego międzynarodowy terroryzm stał się instrumentem w rękach cywilizacji muzułmańskiej w jej walce o ważne miejsce w światowej społeczności i światowej gospodarce. jak również do wzmocnienia ich pozycji.

Problemy ochrony praw człowieka w walce z terroryzmem

W walce z terroryzmem pojawiło się ostatnio wiele problemów związanych z prawami człowieka. Na przykład Wielka Brytania jest gotowa zmienić swoje przepisy dotyczące praw człowieka w celu zwalczania terroryzmu. Niedawno powiedział o tym premier Wielkiej Brytanii Tony Blair na swojej comiesięcznej konferencji prasowej na Downing Street.

Powiedział dziennikarzom, że rządowe plany uproszczenia i przyspieszenia deportacji cudzoziemców podejrzanych o udział w terroryzmie. „Rząd jest gotowy do zmiany ustawy o prawach człowieka, jeśli pojawią się trudności we wdrażaniu nowych środków deportacji” – powiedział premier.

Wielka Brytania, strona Europejskiej Konwencji Praw Człowieka, nie może deportować obywateli krajów, w których grozi im egzekucja lub tortury. Dlatego, zdaniem Blaira, rząd Wielkiej Brytanii prowadzi obecnie intensywne konsultacje z wieloma krajami, aby zapewnić humanitarne traktowanie deportowanych obywateli. „Podpisaliśmy już protokół ustaleń w tej sprawie z Jordanią, wczoraj prowadziłem konstruktywne rozmowy z przywódcami Algierii i Libanu, w sumie konsultujemy się z około 10 krajami” – powiedział Blair.

Brytyjska grupa praw człowieka Liberty wyraziła już zaniepokojenie zamiarem rządu poświęcenia praw człowieka w walce z terroryzmem. Wcześniej żona brytyjskiego premiera Sherry Blaira wyraziła obawę, że pościg za terrorystami może ograniczyć podstawowe prawa człowieka.

Jednak szef brytyjskiego gabinetu zdecydowanie podkreśla potrzebę radykalnych działań. „Przyjazd do Wielkiej Brytanii to nie spacer, ludzie biorą na siebie odpowiedzialność żyjąc w tym kraju. Muszą dzielić się wartościami i postawami naszego stylu życia. A jeśli zaczną głosić nienawiść lub brać udział w akcjach przeciwko naszemu krajowi i jego ludzie – nie mają tu miejsca – powiedział Blair. „Przychodzą tu i grają według naszych zasad” – dodał. „Jeśli nie, to muszą się stąd wydostać”.

Jak możemy dziś zwalczać terroryzm bez naruszania praw człowieka? Problem walki ze stosowaniem tortur jest bardzo ściśle powiązany z problemem terroryzmu. Ta kwestia zaczęła być dyskutowana na całym świecie. Problem tortur i ich stosowania, walka z torturami jest przedmiotem bardzo szerokich dyskusji. Krajem, który teraz skutecznie dyktuje swoje standardy światu, a nawet ONZ, są Stany Zjednoczone, które same używały i nadal torturują więźniów w Iraku, szczególnie w więzieniu Abu Ghraib pod Bagdadem. Czy można to osiągnąć w walce z terroryzmem? Czy nie jest to w istocie prowokacja do dokonywania aktów terrorystycznych przez krewnych i przyjaciół tych więźniów, którzy cierpią z powodu łamania praw człowieka.

Udział Ukrainy w walce z międzynarodowym terroryzmem

Terroryzm jest społecznie niebezpieczną działalnością, która obejmuje umyślne, celowe użycie przemocy poprzez branie zakładników, podpalenie, morderstwo, torturowanie, zastraszanie ludności i władz lub inne naruszanie życia lub zdrowia niewinnych ludzi lub groźby.

Terroryzm międzynarodowy – realizowany na skalę globalną lub regionalną przez organizacje, grupy terrorystyczne, w tym przy wsparciu agencji rządowych poszczególnych państw, w celu osiągnięcia określonych celów społecznie niebezpiecznych aktów porwania, uprowadzenia, zabójstwa niewinnych osób lub groźby ich życia i zdrowia, zniszczenia lub groźby zniszczenia ważnych obiektów gospodarczych, systemów podtrzymywania życia, łączności, użycia lub groźby użycia środków jądrowych, chemicznych, biologicznych i innych.

Podstawą prawną walki z terroryzmem na Ukrainie jest Konstytucja Ukrainy (254k/96-VR), Kodeks Karny Ukrainy (2341-14), niniejsza Ustawa, inne ustawy Ukrainy, Europejska Konwencja o Zwalczaniu Terroryzmu , 1977, Międzynarodowa konwencja o zwalczaniu terroryzmu bombowego, 1997, Międzynarodowa konwencja o zwalczaniu finansowania terroryzmu, 1999, inne umowy międzynarodowe Ukrainy zatwierdzone przez Radę Najwyższą Ukrainy, dekrety i zarządzenia Prezydenta Ukrainy, rezolucje i rozporządzenia Gabinetu Ministrów Ukrainy oraz inne normatywne akty prawne uchwalone na podstawie ustaw Ukrainy.

Walka z terroryzmem opiera się na zasadach:

  • legalność i ścisłe przestrzeganie praw i wolności człowieka i obywatela;
  • zintegrowane wykorzystanie w tym celu możliwości prawnych, politycznych, społeczno-gospodarczych, informacyjnych i innych; priorytet środków zapobiegawczych;
  • nieuchronność kary za udział w działalności terrorystycznej;
  • priorytety ochrony życia i praw osób zagrożonych w wyniku działalności terrorystycznej;
  • połączenie jawnych i ukrytych metod walki z terroryzmem;
  • nieujawnianie informacji o technikach i taktyce działań antyterrorystycznych, a także składzie ich uczestników;
  • jedność dowodzenia w kierowaniu siłami i środkami zaangażowanymi w prowadzenie operacji antyterrorystycznych;
  • współpraca w zakresie zwalczania terroryzmu z obcymi państwami, ich organami ścigania i służbami specjalnymi, a także z organizacjami międzynarodowymi zaangażowanymi w walkę z terroryzmem.

Podmiotami bezpośrednio prowadzącymi walkę z terroryzmem w ramach swoich kompetencji są:

  • Służba Bezpieczeństwa Ukrainy, która jest głównym organem krajowego systemu zwalczania działalności terrorystycznej;
  • Ministerstwo Spraw Wewnętrznych Ukrainy;
  • Ministerstwo Obrony Ukrainy;
  • Ministerstwo Sytuacji Nadzwyczajnych i Ochrony Ludności przed Następstwami Katastrofy Czarnobylskiej;
  • Państwowy Komitet Ochrony Granicy Państwowej Ukrainy;
  • Departament Stanu Ukrainy ds. wykonywania wyroków;
  • Departament Ochrony Państwa Ukrainy.

Służba Bezpieczeństwa Ukrainy walczy z terroryzmem:

  • poprzez prowadzenie działań operacyjno-śledczych mających na celu zapobieganie, wykrywanie i powstrzymywanie działalności terrorystycznej, w tym międzynarodowej;
  • zbiera informacje o działalności zagranicznych i międzynarodowych organizacji terrorystycznych;
  • prowadzi operacyjne i techniczne działania poszukiwawcze w systemach i kanałach telekomunikacyjnych, które mogą być wykorzystywane przez terrorystów w ramach uprawnień określonych w obowiązujących przepisach, wyłącznie w celu uzyskania informacji wyprzedzającej w przypadku zagrożenia popełnieniem aktu terrorystycznego lub w trakcie operacja terrorystyczna;
  • zapewnia za pośrednictwem Centrum Antyterrorystycznego Służby Bezpieczeństwa Ukrainy organizację i prowadzenie działań antyterrorystycznych, koordynację działalności podmiotów walki z terroryzmem zgodnie z kompetencjami określonymi w ustawodawstwie Ukrainy;
  • prowadzi postępowanie przygotowawcze w sprawach o przestępstwa związane z działalnością terrorystyczną;
  • zapewnia ochronę przed atakami terrorystycznymi na instytucje ukraińskie poza swoim terytorium, ich pracowników i członków ich rodzin.

Ministerstwo Spraw Wewnętrznych Ukrainy walczy z terroryzmem poprzez zapobieganie, wykrywanie i powstrzymywanie przestępstw popełnianych w celach terrorystycznych, których postępowanie wyjaśnia ustawodawstwo Ukrainy w kompetencji organów spraw wewnętrznych; zapewnia Centrum Antyterrorystyczne podlegające Służbie Bezpieczeństwa Ukrainy niezbędne siły i środki; zapewnia ich efektywne wykorzystanie podczas działań antyterrorystycznych.

Decyzję o przeprowadzeniu operacji antyterrorystycznej podejmuje w zależności od stopnia zagrożenia publicznego aktem terrorystycznym szef Centrum Antyterrorystycznego Służby Bezpieczeństwa Ukrainy za pisemną zgodą Szefa Służby Bezpieczeństwa Ukrainy lub szef grupy koordynacyjnej Szef Służby Bezpieczeństwa Ukrainy. Prezydent Ukrainy jest niezwłocznie informowany o decyzji przeprowadzenia operacji antyterrorystycznej.

Informowania opinii publicznej o popełnieniu aktu terrorystycznego dokonuje kierownik dowództwa operacyjnego lub osoby przez niego upoważnione do prowadzenia public relations.

Zgodnie z zawartymi umowami międzynarodowymi Ukraina współpracuje w dziedzinie zwalczania terroryzmu z zagranicą, ich organami ścigania i służbami specjalnymi, a także z organizacjami międzynarodowymi zaangażowanymi w walkę z międzynarodowym terroryzmem.

Kierując się interesem bezpieczeństwa jednostki, społeczeństwa i państwa, Ukraina prześladuje na swoim terytorium osoby zaangażowane w działalność terrorystyczną, w tym w przypadkach, gdy akty terrorystyczne lub akty terrorystyczne były planowane lub dokonywane poza granicami Ukrainy, ale szkodzą Ukrainie, a w inne przypadki przewidziane w umowach międzynarodowych Ukrainy, których wiążący charakter zatwierdziła Rada Najwyższa Ukrainy.

Wniosek. Terroryzm to bardzo złożone, dynamiczne i wieloaspektowe zjawisko. Wobec powyższego raczej nie uda nam się go przezwyciężyć w XXI wieku, nie mówiąc już o przyczynach społecznych, które go powodują. Ale to nie znaczy, że walka z przestępczością nie ma sensu. Realne jest zapobieganie upowszechnianiu się ataków terrorystycznych i tym, aby żądania terrorystów były głównym wyznacznikiem polityki zagranicznej. Dlatego w najbliższym czasie pod tym hasłem skoncentrują się wysiłki odpowiednich struktur.

Lista referencji

  1. Andrij Doroszenko. Terror i terroryzm // Polityka i czas. – № 8-9, 2003.
  2. Zmeevsky A, Tarabrin V. Terroryzm. Potrzebne są skoordynowane wysiłki społeczności światowej // Życie międzynarodowe. – №4. – 2002 r. – s. 12-17.
  3. Terroryzm we współczesnej Rosji. – „Dialog” №9, 1996. s. 14-15.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.