Podstawowym aktem prawnym określającym specyfikę inwestycji zagranicznych jest Ustawa Ukrainy „O reżimie inwestycji zagranicznych”

W szczególności inwestycje zagraniczne na Ukrainie nie podlegają nacjonalizacji. Władze publiczne nie mają prawa do rekwizycji inwestycji zagranicznych, z wyjątkiem działań ratowniczych w przypadku klęsk żywiołowych, wypadków, epidemii, epizootii. Jednocześnie inwestorowi zagranicznemu gwarantuje się odpowiednią i skuteczną rekompensatę. Inwestorzy zagraniczni mają prawo do odszkodowania za straty, w tym utracone korzyści oraz szkody niemajątkowe wyrządzone im w wyniku działań, zaniechań lub nienależytego wykonania przez organy państwowe Ukrainy lub funkcjonariuszy ich ustawowych zobowiązań wobec inwestorów zagranicznych.

W przypadku zakończenia działalności inwestycyjnej inwestorowi zagranicznemu gwarantuje się zwrot inwestycji w naturze lub w walucie inwestycji bez zapłaty ceł, a także dochód z tych inwestycji w gotówce lub w naturze. Państwo gwarantuje również niezakłócony i natychmiastowy transfer za granicę zysków i innych środków w walucie obcej legalnie otrzymanych w wyniku inwestycji zagranicznych.

Jeżeli w przyszłości szczególne przepisy dotyczące inwestycji zagranicznych zmienią gwarancje ochrony inwestycji zagranicznych określone ww. ustawą, to w ciągu dziesięciu lat od dnia wejścia w życie tych przepisów, na wniosek inwestora zagranicznego, gwarancje ochrona inwestycji zagranicznych.

Ustawa Ukrainy „O reżimie inwestycji zagranicznych” ustanawia system narodowy dla inwestorów zagranicznych na Ukrainie, tj. zapewnia równe warunki działania z inwestorami krajowymi.

Inwestorzy zagraniczni mogą inwestować na Ukrainie w postaci dowolnych kosztowności, w tym waluty wymienialnej, majątku ruchomego lub nieruchomego oraz powiązanych praw majątkowych, akcji, obligacji, innych papierów wartościowych, praw własności intelektualnej, w tym praw autorskich, praw do wynalazków, know-how itp. .

Inwestycje zagraniczne można inwestować w dowolne obiekty, w których inwestowanie nie jest zabronione przez prawo Ukrainy. Jednocześnie inwestorzy zagraniczni sami określają najbardziej akceptowalną dla nich formę inwestowania: tworząc podmiot prawny będący w całości własnością inwestora zagranicznego lub z jego częściowym udziałem, lub na podstawie umów (umów) o wspólnych działaniach inwestycyjnych z Firmy ukraińskie.

Przedsiębiorstwa z inwestycjami zagranicznymi to wszelkie przedsiębiorstwa lub organizacje utworzone zgodnie z ustawodawstwem Ukrainy, w których kapitał zakładowy wynosi nie mniej niż dziesięć procent.

Jeżeli w trakcie realizacji inwestycji zagranicznych między inwestorami zagranicznymi a państwem dochodzi do sporów o państwową regulację inwestycji zagranicznych i działalności przedsiębiorstw z inwestycjami zagranicznymi, to zgodnie z powyższą ustawą, spory takie podlegają rozstrzygnięciu sądu na Ukrainie.

Zgodnie z Ustawą Ukrainy „O działalności inwestycyjnej” obiektom inwestycyjnym zabrania się inwestowania w obiekty, których tworzenie i użytkowanie nie spełnia wymogów norm sanitarnych, radiacyjnych, środowiskowych, architektonicznych i innych ustanowionych przez ustawodawstwo Ukrainy, narusza prawa i interesy obywateli, osób prawnych i państwa chronionego prawem.

Zgodnie z Ustawą Ukrainy „O statusie prawnym cudzoziemców” cudzoziemcy mają te same prawa i wolności oraz wykonują te same obowiązki, co obywatele Ukrainy. Cudzoziemcy są równi wobec prawa bez względu na pochodzenie, status społeczny i majątkowy, niezależność rasową i narodową, płeć, język, religię, płeć i zawód oraz inne okoliczności.

Cudzoziemcy są zobowiązani do poszanowania i przestrzegania Konstytucji i ustaw Ukrainy. Cudzoziemcy mają prawo angażować się w inwestycje na Ukrainie, a także zagraniczną działalność gospodarczą i inną działalność gospodarczą przewidzianą przez ustawodawstwo Ukrainy. Zgodnie z ustawodawstwem Ukrainy cudzoziemcy mogą posiadać, dziedziczyć i zostawiać w spadku dowolny majątek, a także posiadać osobiste prawa niemajątkowe. Ustawodawstwo Ukrainy gwarantuje cudzoziemcom nietykalność osobistą, mieszkanie, nieingerencję w życie prywatne i rodzinne, tajemnicę korespondencji, rozmów telefonicznych i telegraficznych, poszanowanie ich godności na równi z obywatelami Ukrainy. Cudzoziemcy, którzy popełnili przestępstwo, przestępstwo administracyjne lub inne wykroczenie, ponoszą odpowiedzialność na zasadach ogólnych.

Uchwała Gabinetu Ministrów Ukrainy z dnia 29 grudnia 1995 nr 1074 określa zasady wjazdu cudzoziemców na Ukrainę, ich wyjazdu z Ukrainy oraz tranzytu przez jej terytorium.

Ustawa Ukrainy z dnia 17 lutego 2000 r. №N1457 „W sprawie zniesienia dyskryminacji w opodatkowaniu podmiotów gospodarczych utworzonych z wykorzystaniem mienia i funduszy pochodzenia krajowego” ustalono, że na Ukrainie podmiotom gospodarczym lub innym osobom prawnym, ich oddziałom, urzędom, odrębnym jednostkom, w tym zakładom nie- rezydenci utworzeni z udziałem inwestycji zagranicznych, niezależnie od formy i czasu ich wprowadzenia, stosują państwowy reżim regulacji dewizowej i poboru podatków, opłat (płatności obowiązkowych) ustanowiony przez prawo Ukrainy dla przedsiębiorstw utworzonych bez inwestycji zagranicznych.

Specjalne ustawodawstwo Ukrainy dotyczące inwestycji zagranicznych, jak również gwarancje państwowe dotyczące ochrony inwestycji zagranicznych, określone w ustawodawstwie Ukrainy, nie regulują przepisów walutowych, celnych i podatkowych obowiązujących na Ukrainie, chyba że umowy międzynarodowe Ukrainy stanowią inaczej. Rada Ukrainy. Ustawa ta nie dotyczy stosunków prawnych określonych w Ustawie Ukrainy „O stymulowaniu produkcji samochodów na Ukrainie”.

Ustawa Ukrainy z dnia 17 lutego 2000 r. №1457 „W sprawie zniesienia dyskryminacji w opodatkowaniu podmiotów gospodarczych utworzonych z wykorzystaniem mienia i funduszy pochodzenia krajowego” ustalono, że na Ukrainie podmiotom gospodarczym lub innym osobom prawnym, ich oddziałom, urzędom, odrębnym jednostkom, w tym stałym przedstawicielstwom nierezydentów utworzonych z udziałem inwestycji zagranicznych, niezależnie od formy i czasu ich wprowadzenia, krajowego reżimu regulacji dewizowej i poboru podatków, opłat (płatności obowiązkowych) ustanowionych przez prawo ukraińskie dla przedsiębiorstw utworzonych bez inwestycji zagranicznych.

Dekret Prezydenta Ukrainy z 07.07.98 №748 „W niektórych kwestiach inwestycji zagranicznych” reguluje kwestie inwestycji zagranicznych w formie nabycia długu publicznego, który zapewni ochronę inwestycji zagranicznych w papiery wartościowe i podniesie rating inwestycyjny Ukrainy .

Ustawa Ukrainy z dnia 15 lipca 1999 r. nr 977 „O zmianie niektórych ustaw Ukrainy w celu stymulowania działalności inwestycyjnej” stanowi, że nie podlega ona podatkowi VAT od przeniesienia środków trwałych jako wpłaty na fundusz statutowy podmiot do utworzenia swojego integralnego kompleksu majątkowego w zamian za wydane przez niego prawa korporacyjne, w tym import środków trwałych na obszar celny Ukrainy (z wyjątkiem towarów objętych podatkiem akcyzowym) lub wywiezionych poza obszar celny Ukrainy.

Faktycznie dokonane inwestycje zagraniczne, a także umowy (kontrakty) o wspólnej działalności inwestycyjnej z inwestorem zagranicznym podlegają rejestracji w sposób określony przez Radę Ministrów z dnia 7 sierpnia 1996 r. №928 „W sprawie zatwierdzenia Regulaminu w sprawie państwowej rejestracji inwestycje zagraniczne” i 30 stycznia 1997 №112 „W sprawie zatwierdzenia Regulaminu w sprawie procedury państwowej rejestracji porozumień (umów) o wspólnej działalności inwestycyjnej z udziałem inwestora zagranicznego”. Dokumenty te określają procedurę rejestracji, organy państwowe, które ją przeprowadzają, wykaz dokumentów wymaganych do rejestracji, terminy wystawienia zaświadczeń o rejestracji itp.

Niezarejestrowane inwestycje nie dają prawa do uzyskania gwarancji ich ochrony i jakichkolwiek korzyści ustanowionych przez Ustawę Ukrainy „O reżimie inwestycji zagranicznych”.

Ustawa Ukrainy „O reżimie inwestycji zagranicznych” wprowadziła nową procedurę przekraczania zagranicznych inwestycji majątkowych. Artykuły 18 i 24 tej ustawy stanowią, że wkład inwestora zagranicznego do funduszu statutowego przedsiębiorstw z inwestycjami zagranicznymi, a także na podstawie umów (kontraktów) o wspólnej działalności inwestycyjnej, jest zwolniony z opłat celnych. Dopuszczenie mienia przywiezionego na terytorium Ukrainy jako inwestycji zagranicznej odbywa się na podstawie weksla wystawionego przez spółkę w wysokości należności celnych przywozowych z odroczonym terminem płatności nie dłuższym niż 30 dni kalendarzowych od dnia zarejestrowania zgłoszenie celne ładunku importowego. W przypadku faktycznego zaksięgowania określonego majątku na saldzie przedsiębiorstwa w okresie, za który przewidziano odroczenie płatności, co zostanie potwierdzone przez kontrolę podatkową w lokalizacji przedsiębiorstwa, rachunek zostaje spłacony, a cło importowe jest nie zebrane.

Jeżeli w ciągu trzech lat od momentu zaksięgowania inwestycji zagranicznej na bilansie przedsiębiorstwa zostanie wyobcowana nieruchomość inwestycyjna zagraniczna przywieziona na Ukrainę jako wkład inwestora zagranicznego do funduszu statutowego przedsiębiorstwa, w tym w związku z zakończeniem tego przedsiębiorstwa (z wyjątkiem inwestycji zagranicznych), przedsiębiorstwo z inwestycją zagraniczną płaci cło importowe, które jest obliczane na podstawie wartości celnej tego majątku, przeliczonej na walutę Ukrainy po oficjalnym kursie ukraińskim ustalonym przez Narodowy Bank Ukrainy z dnia dzień alienacji.

Tryb wystawiania, rozliczania i umarzania weksli wystawionych podczas importu mienia na Ukrainę jako wkład inwestora zagranicznego do funduszu statutowego przedsiębiorstwa z inwestycją zagraniczną, a także umowy (umowy) o wspólnej działalności inwestycyjnej i płatności ceł importowych w przypadku alienacji Gabinet Ministrów Ukrainy z dnia 7 sierpnia 1996 r. N 937.

Zgodnie z art. 19 ww. ustawy przedsiębiorstwa z inwestycjami zagranicznymi samodzielnie ustalają warunki sprzedaży swoich produktów (robót lub usług). Produkty przedsiębiorstw z inwestycjami zagranicznymi nie podlegają licencjonowaniu i kontyngentom pod warunkiem, że są certyfikowane jako produkty własne zgodnie z procedurą ustanowioną przez Gabinet Ministrów Ukrainy z dnia 5 września 1996 r. №1061 „O zatwierdzeniu Procedury określania własnych produktów przedsiębiorstw z inwestycjami zagranicznymi”.

Ustawa Ukrainy „O umowach o podziale produkcji” stwarza dogodne stabilne warunki do inwestowania w poszukiwania, poszukiwania i wydobycie na Ukrainie.

W celu realizacji postanowień Ustawy Ukrainy „O podziale produkcji” Gabinet Ministrów Ukrainy przyjął uchwały z dnia 16.03.2000 r. N509 „O zatwierdzeniu Regulaminu Komisji Międzyresortowej w sprawie organizacji zawarcia i realizacji podziału produkcji umowy” i 28.04.2000 №741 „W sprawie wykorzystania produktów pozostających w posiadaniu państwa zgodnie z umowami o podziale produkcji „, z dnia 12.07.2000 №1119” W sprawie ustanowienia Międzyresortowej Komisji ds. Organizacji i Zawarcia Umów Podziału Produkcji „, z dnia 29.11.2000 №1756″ W sprawie zatwierdzenia procedury rejestracji projektów umów dotyczących udostępniania produktów i państwowej rejestracji umów o udostępnianiu produktów”.

Ustawa Ukrainy z dnia 16.07.99 №997 „O koncesjach” określa pojęcie i podstawę prawną do uregulowania stosunku koncesji na własność państwową i komunalną, a także warunki i tryb jej realizacji w celu poprawy efektywności państwa i mienie komunalne. W celu realizacji postanowień Ustawy Ukrainy „O koncesjach” Gabinet Ministrów Ukrainy podjął uchwały od 11.12.99 №2293 „O zatwierdzeniu wykazu mienia państwowego, które może być udzielone w ramach koncesji” oraz od 18.01.2000 №72 „W rejestrze umów koncesji „, od 12.04.2000 №639” O oświadczeniu o Metodologii obliczania płatności koncesyjnych „, od 12.04.2000 N642” O oświadczeniu o sytuacji przeprowadzania konkursu koncesyjnego i zawarcie umów koncesji na przedmioty prawa własności państwowej i komunalnej, które są podane w koncesji „, od 12.04.2000 №643 „O zatwierdzeniu Standardowej umowy koncesji” od 13.07.2000 №1114 „O Regulaminie procedury określenie przedmiotów koncesji, którym można nadać przywileje w zakresie wypłat koncesji, udzielania koncesji i odszkodowań oraz warunków ich udzielania”.

Ustawa Ukrainy „O bankach i bankowości” z dnia 7 grudnia 2000 r. №2121 określa strukturę systemu bankowego, ekonomiczne, organizacyjne i prawne zasady tworzenia, funkcjonowania, reorganizacji i likwidacji banków na Ukrainie, w tym z udziałem zagranicznych osoby prawne i fizyczne . Tryb wydawania licencji określa Narodowy Bank Ukrainy zgodnie z ustawodawstwem Ukrainy.

Ustawa Ukrainy „O informacji naukowej i technicznej” z dnia 25.06.1993 r. przewiduje prawo zagranicznych osób prawnych i osób fizycznych oraz bezpaństwowców do inwestowania w rozwój informacji naukowej i technicznej Ukrainy zgodnie z obowiązującym prawem.

Zgodnie z art. 3 Ustawy Ukrainy „O nieruchomości” inwestorzy zagraniczni są podmiotami praw własności i mają prawo do posiadania na terytorium Ukrainy domów, budynków i innego majątku o przeznaczeniu społeczno-kulturalnym i przemysłowym. Jednocześnie akty ustawodawcze mogą określać rodzaje mienia, które nie mogą być własnością osób prawnych innych państw i organizacji międzynarodowych.

Ważnym krokiem w kierunku reformy rolnej i rewitalizacji przedsiębiorczości było uchwalenie 6 października 1998 r. nowej wersji Ustawy Ukrainy „O dzierżawie ziemi”, która stwarza możliwość rozwoju takiej formy organizacyjnej w rolnictwie jak prywatne firmy dzierżawne. Dzierżawcami gruntów mogą być zarówno osoby fizyczne, jak i prawne z Ukrainy i zagranicy.

W celu stworzenia warunków do efektywnego użytkowania gruntów, pobudzenia przedsiębiorczości, zachęcenia do inwestowania 19 stycznia 1999 r. uchwalono dekret prezydencki „O sprzedaży gruntów nierolnych” oraz przygotowano projekt ustawy. Przewiduje się sprzedaż działek nierolnych osobom fizycznym i prawnym, w tym przedsiębiorstwom z inwestycjami zagranicznymi. Na podstawie w/w dekretu uchwałami Gabinetu Ministrów Ukrainy z dnia 24 marca 1999 r. nr 440 zatwierdzono tryb składania wniosku (petycji) o sprzedaż gruntów nierolnych oraz formę ustawy państwowej o własności gruntów oraz od 16.06.1999 N1050 metoda rzeczoznawstwa pieniężnego wyceny gruntów nierolnych.

Dekret Prezydenta Ukrainy z dnia 23 lipca 1998 r. nr 817 „O niektórych środkach deregulacji działalności gospodarczej” ma na celu usprawnienie procedury kompleksowej kontroli działalności podmiotów gospodarczych w celu zapobieżenia ingerencji rządu w działalność gospodarczą i zmniejszenia liczby inspekcje. Zgodnie z wyżej wymienionym dekretem Gabinet Ministrów Ukrainy przyjął uchwałę nr 112 z 29 stycznia 1999 r., w której zatwierdził Procedurę koordynowania przez organy regulacyjne planowych kontroli na miejscu działalności finansowej i gospodarczej podmiotów gospodarczych.

Zgodnie z art. 20 Ustawy Ukrainy „O reżimie inwestycji zagranicznych” przedsiębiorstwa z inwestycjami zagranicznymi płacą podatki zgodnie z ustawą. Jednocześnie dla niektórych podmiotów gospodarczych realizujących projekty inwestycyjne z udziałem inwestycji zagranicznych, realizowane zgodnie z państwowymi programami rozwoju priorytetowych sektorów gospodarki, sfery społecznej i terytoriów, może zostać ustanowiony preferencyjny reżim dla działalności inwestycyjnej.

Oznacza to, że ustawodawstwo daje możliwość stworzenia w wyjątkowych przypadkach korzystniejszych warunków dla realizacji ważnych projektów dla gospodarki Ukrainy z udziałem bezpośrednich inwestycji zagranicznych. Przykładem praktycznej realizacji powyższej zasady jest Ustawa Ukrainy „O stymulowaniu produkcji samochodów na Ukrainie” z dnia 19 września 1997 r. nr 535/97-VR, która określiła warunki niezbędne dla wsparcia i rozwoju przemysłu motoryzacyjnego.

Ponadto, zgodnie z Ustawą Ukrainy „O reżimie inwestycji zagranicznych”, na terenach specjalnych (wolnych) stref ekonomicznych może zostać ustanowiony specjalny reżim działalności inwestycyjnej. Tworzenie takich stref jest jednym z elementów polityki inwestycyjnej, co daje szansę na zwiększenie napływu inwestycji, w tym zagranicznych, do niektórych regionów Ukrainy w celu przyspieszenia rozwoju społeczno-gospodarczego tych obszarów, lepszego wykorzystania naturalnego potencjału gospodarczego przyciągają i wdrażają nowe technologie, nasycenie krajowego rynku produktami wysokiej jakości itp.

Ważnymi dokumentami prawnymi regulującymi relacje między podmiotami działalności inwestycyjnej są umowy międzypaństwowe „O promocji i wzajemnej ochronie inwestycji”. Takie umowy gwarantują sprawiedliwy stan inwestycji i ich ochronę na terytorium innego państwa. Podpisali z ponad 50 krajami. Szereg projektów umów jest w trakcie negocjacji.

Aby wzmocnić ochronę inwestycji zagranicznych, w imieniu Ukrainy podpisano Konwencję Waszyngtońską z 1965 r. w sprawie procedury rozstrzygania sporów inwestycyjnych między państwami a osobami zagranicznymi. Ustawą Ukrainy z dnia 16 marca 2000 r. N1547 ww. Konwencję ratyfikowała Rada Najwyższa Ukrainy.

Pozytywnym momentem w rozwiązaniu problemu stosowania ustawodawstwa dotyczącego gwarancji państwowych ochrony inwestycji zagranicznych, bezpośrednio związanych z korzyściami dla opodatkowania przedsiębiorstw z inwestycjami zagranicznymi, było podpisanie przez Prezydenta Kuczmę Ustawy Ukrainy z dnia 17.02.2000 N 1457- III „W sprawie zniesienia dyskryminacji w opodatkowaniu podmiotów gospodarczych tworzonych z wykorzystaniem majątku i środków pochodzenia krajowego”, który przewiduje wprowadzenie takiego samego reżimu podatkowego dla przedsiębiorstw tworzonych z inwestycji zagranicznych, niezależnie od formy ich wkładu, oraz dla Ukraińskie przedsiębiorstwa.

Dekret Prezydenta Ukrainy z dnia 12 lipca 2001 r. „O działaniach na rzecz poprawy klimatu inwestycyjnego na Ukrainie” przewidywał kompleksowe podejście do tworzenia korzystnego klimatu inwestycyjnego na Ukrainie poprzez przyjęcie Programu Rozwoju Inwestycji na Ukrainie na lata 2002-2010 .

Uchwała Gabinetu Ministrów Ukrainy z dnia 28 grudnia 2001 r. „1801” w sprawie zatwierdzenia Programu Rozwoju Inwestycji na lata 2002-2010 „określa kierunek rozwoju działalności inwestycyjnej na Ukrainie. Ustawa Ukrainy z dnia 15 marca 2002 r. №2299 „O instytucjach wzajemnego inwestowania (fundusze wzajemnego inwestowania i korporacyjnych funduszach inwestycyjnych)” określa prawne i organizacyjne podstawy tworzenia, działania i odpowiedzialności podmiotów wspólnego inwestowania na mocy dekretu Prezydenta Ukrainy z dnia 15 marca 2002 r. 1 kwietnia 2002 №310 / 2002 „W sprawie działań na rzecz poprawy efektywności Rady Doradczej ds. Inwestycji Zagranicznych” wzmacnia rolę inwestorów zagranicznych w rozwoju i realizacji polityki państwa w zakresie przyciągania inwestycji zagranicznych. Niedawno przyjęty kodeks gruntowy reguluje kwestie użytkowania gruntów, co powinno również poprawić klimat inwestycyjny na Ukrainie.

Ustawa Ukrainy „O reżimie inwestycji zagranicznych”

Ustawa ta określa cechy reżimu inwestycji zagranicznych na terytorium Ukrainy, w oparciu o cele, zasady i przepisy ustawodawstwa Ukrainy.

Zgodnie z ustawą inwestycje zagraniczne mogą być dokonywane w następujących formach:

  • częściowy udział w przedsiębiorstwach tworzonych wspólnie z ukraińskimi osobami prawnymi i osobami fizycznymi lub nabywanie udziałów w istniejących przedsiębiorstwach;
  • tworzenie przedsiębiorstw będących w całości własnością inwestorów zagranicznych, oddziałów i innych odrębnych oddziałów zagranicznych osób prawnych lub przejmowanie własności istniejących przedsiębiorstw w całości;
  • nabywanie nieruchomości lub ruchomości nie zabronionych przez prawo Ukrainy, w tym domów, mieszkań, lokali, urządzeń, pojazdów i innych przedmiotów majątkowych, poprzez bezpośrednie nabycie nieruchomości i kompleksów majątkowych lub w formie akcji, obligacji i innych papierów wartościowych;
  • nabywanie samodzielnie lub przy udziale ukraińskich osób prawnych lub fizycznych praw do użytkowania ziemi i korzystania z zasobów naturalnych na terytorium Ukrainy;
  • nabycie innych praw majątkowych;
  • prowadzenie działalności gospodarczej (biznesowej) na podstawie umów o podziale produkcji;
  • w innych formach, które nie są zabronione przez prawo Ukrainy, w tym bez tworzenia osoby prawnej na podstawie umów z podmiotami gospodarczymi Ukrainy.

Inwestycje zagraniczne można inwestować w dowolne obiekty, w których inwestowanie nie jest zabronione przez prawo Ukrainy.

Inwestycje zagraniczne i inwestycje partnerów ukraińskich, w tym wkłady do kapitału zakładowego przedsiębiorstw, wyceniane są w walucie obcej wymienialnej oraz w walucie Ukrainy za porozumieniem stron na podstawie cen rynków międzynarodowych lub rynku Ukrainy.

Przelew kwot inwestycji w walucie obcej na walutę Ukrainy odbywa się po oficjalnym kursie ukraińskim, ustalonym przez Narodowy Bank Ukrainy.

Przy reinwestowaniu zysków, dochodów i innych środków otrzymanych w walucie Ukrainy w wyniku inwestycji zagranicznych, transfer kwot inwestycji odbywa się po oficjalnym kursie ukraińskim ustalonym przez Narodowy Bank Ukrainy w dniu faktycznej reinwestycji.

Dla inwestorów zagranicznych na terytorium Ukrainy ustanawia się narodowy reżim inwestycji i innej działalności gospodarczej, z wyjątkami przewidzianymi przez ustawodawstwo Ukrainy i umowy międzynarodowe Ukrainy.

Preferencyjne traktowanie inwestycji i innej działalności gospodarczej może zostać ustanowione dla niektórych podmiotów gospodarczych realizujących projekty inwestycyjne z udziałem inwestycji zagranicznych, realizowane zgodnie z państwowymi programami rozwoju priorytetowych sektorów gospodarki, sfery społecznej i terytoriów.

Ustawy Ukrainy mogą określać terytoria, na których działalność inwestorów zagranicznych i przedsiębiorstw z inwestycjami zagranicznymi jest ograniczona lub zabroniona, ze względu na wymogi bezpieczeństwa narodowego.

Jeżeli dalsze szczególne ustawodawstwo Ukrainy dotyczące inwestycji zagranicznych zmienią gwarancje ochrony inwestycji zagranicznych określone w rozdziale II tej ustawy, to w ciągu dziesięciu lat od dnia wejścia w życie takiego ustawodawstwa na wniosek inwestorów zagranicznych stosuje się gwarancje państwowe zagranicznych ochrony inwestycji określonej w niniejszej ustawie.

Prawa i obowiązki stron określone w umowie o podziale produkcji w okresie jej obowiązywania reguluje ustawodawstwo Ukrainy obowiązujące w chwili jej zawarcia. Gwarancje te nie dotyczą zmian w ustawodawstwie dotyczącym obronności, bezpieczeństwa narodowego, porządku publicznego, ochrony środowiska.

Inwestorzy zagraniczni mają prawo do odszkodowania za straty, w tym utracone korzyści i szkody niemajątkowe wyrządzone im przez działania, zaniechania lub nienależyte wykonanie przez organy państwowe Ukrainy lub ich funkcjonariuszy zobowiązań wobec inwestorów zagranicznych lub przedsiębiorstw z kapitałem zagranicznym na mocy prawa ukraińskiego .

Wszystkie koszty i straty poniesione przez inwestorów zagranicznych w wyniku działań, o których mowa w artykule 9 i pierwszej części niniejszego artykułu, zostaną zwrócone na podstawie aktualnych cen rynkowych i/lub rozsądnego szacunku potwierdzonego przez audytora lub firmę audytorską.

Odszkodowanie wypłacone inwestorowi zagranicznemu musi być szybkie, adekwatne i skuteczne. Odszkodowanie wypłacone inwestorowi zagranicznemu w wyniku czynności określonych w art. 9 tej ustawy zostanie ustalone z chwilą ustania własności.

Odszkodowanie wypłacone inwestorowi zagranicznemu w wyniku czynności określonych w ustępie pierwszym niniejszego artykułu ustala się z chwilą faktycznego wykonania decyzji o naprawieniu szkody. Kwota odszkodowania musi zostać wypłacona w walucie, w której dokonano inwestycji, lub w innej walucie akceptowanej przez inwestora zagranicznego zgodnie z prawem Ukrainy. Od momentu powstania prawa do odszkodowania, do momentu jego wypłaty, od kwoty odszkodowania naliczane są odsetki według średniego oprocentowania, po jakim banki londyńskie udzielają pożyczek najwyższej klasy bankom na rynku eurowalutowym (LIBOR).

W przypadku zakończenia działalności inwestycyjnej inwestor zagraniczny ma prawo do zwrotu nie później niż sześć miesięcy od dnia zakończenia swojej inwestycji w naturze lub w walucie inwestycji w wysokości faktycznego wkładu (z zastrzeżeniem ewentualnego obniżenia uprawnionego kapitał) bez płacenia ceł i dochodów, inwestycje pieniężne lub rzeczowe według rzeczywistej wartości rynkowej w momencie zakończenia działalności inwestycyjnej, chyba że prawo lub umowy międzynarodowe Ukrainy stanowią inaczej.

Po opłaceniu podatków, opłat i innych obowiązkowych opłat, inwestorzy zagraniczni mają zagwarantowany niezakłócony i natychmiastowy transfer za granicę swoich zysków, dochodów i innych środków w walutach obcych legalnie otrzymanych w wyniku inwestycji zagranicznych.

Procedurę przekazywania za granicę zysków, dochodów i innych środków uzyskanych w wyniku inwestycji zagranicznych określa Narodowy Bank Ukrainy.

Państwowej rejestracji inwestycji zagranicznych dokonuje Rząd Autonomicznej Republiki Krymu, administracje państwowe regionu, Kijowa i miasta Sewastopola w ciągu trzech dni roboczych od ich faktycznego wprowadzenia w sposób określony przez Gabinet Ministrów Ukrainy.

Niezarejestrowane inwestycje zagraniczne nie dają prawa do otrzymywania świadczeń i gwarancji przewidzianych prawem.

Odmowa państwowej rejestracji inwestycji zagranicznych jest możliwa tylko w przypadku naruszenia ustalonej procedury rejestracji. Odmowa ze względu na jej niecelowość jest niedopuszczalna.

Odmowa państwowej rejestracji inwestycji zagranicznych musi być dokonana na piśmie ze wskazaniem przyczyn odmowy i może być zaskarżona w sądzie.

Na terytorium Ukrainy powstają i działają przedsiębiorstwa z inwestycjami zagranicznymi w formach przewidzianych przez ustawodawstwo Ukrainy.

Dokumenty założycielskie przedsiębiorstw z inwestycjami zagranicznymi muszą zawierać informacje przewidziane przez ustawodawstwo Ukrainy dla odpowiednich form organizacyjno-prawnych przedsiębiorstw, a także informacje o przynależności państwowej ich założycieli (uczestników).

Mienie przywiezione na Ukrainę jako wkład inwestora zagranicznego do funduszu statutowego przedsiębiorstw z inwestycjami zagranicznymi (z wyjątkiem towarów przeznaczonych do sprzedaży lub konsumpcji własnej) jest zwolnione z opłat celnych.

Jednocześnie organy celne zezwalają na wwóz tego mienia na terytorium Ukrainy na podstawie weksla wystawionego przez spółkę w wysokości cła z odroczonym terminem płatności na nie więcej niż 30 dni kalendarzowych od dnia rejestracji importu zgłoszenie celne ładunku.

Weksel zostaje spłacony, a cło importowe nie jest pobierane, jeżeli w okresie, na który udzielono odroczenia płatności, określony majątek zostanie zaksięgowany w bilansie przedsiębiorstwa, a inspekcja podatkowa w siedzibie przedsiębiorstwa sporządziła wzmiankę o weksel.

Tryb wystawiania, rozliczania i wykupu weksli ustala Gabinet Ministrów Ukrainy.

Jeżeli w ciągu trzech lat od momentu zaksięgowania inwestycji zagranicznej na bilansie przedsiębiorstwa zostanie wyobcowana nieruchomość inwestycyjna zagraniczna przywieziona na Ukrainę jako wkład inwestora zagranicznego do funduszu statutowego przedsiębiorstwa, w tym w związku z zakończeniem tego przedsiębiorstwa (z wyjątkiem inwestycji zagranicznych), przedsiębiorstwo z inwestycją zagraniczną płaci cło importowe, które jest obliczane na podstawie wartości celnej tego majątku, przeliczonej na walutę Ukrainy po oficjalnym kursie ukraińskim ustalonym przez Narodowy Bank Ukrainy z dnia dzień alienacji.

Przedsiębiorstwo z inwestycjami zagranicznymi samodzielnie określa warunki sprzedaży produktów (robót, usług), łącznie z ich ceną, o ile ustawodawstwo Ukrainy nie stanowi inaczej.

Produkty przedsiębiorstw z inwestycjami zagranicznymi nie podlegają licencjonowaniu i kontyngentom podlegającym certyfikacji jako produkty własnej produkcji w sposób określony przez Gabinet Ministrów Ukrainy.

Wywóz towarów objętych specjalnym reżimem wywozu odbywa się zgodnie z ustawodawstwem Ukrainy.

Przedsiębiorstwa z inwestycjami zagranicznymi płacą podatki zgodnie z ustawodawstwem Ukrainy.

Ochrona i egzekwowanie praw własności intelektualnej przedsiębiorstw z inwestycjami zagranicznymi są zapewniane zgodnie z ustawodawstwem Ukrainy. Przedsiębiorstwa z inwestycjami zagranicznymi samodzielnie podejmują decyzje o opatentowaniu (rejestracji) za granicą wynalazków, wzorów przemysłowych, znaków towarowych i innych przedmiotów własności intelektualnej należących do nich, zgodnie z ustawodawstwem Ukrainy.

Przyznanie inwestorom zagranicznym prawa do prowadzenia działalności gospodarczej związanej z użytkowaniem obiektów będących własnością państwową lub komunalną i przeniesionych na koncesję odbywa się na podstawie odpowiedniego ustawodawstwa Ukrainy poprzez zawarcie umowy koncesyjnej.

Inwestorzy zagraniczni mają prawo do zawierania umów (kontraktów) o wspólnych działaniach inwestycyjnych (współpraca produkcyjna, wspólna produkcja itp.), niezwiązanych z utworzeniem osoby prawnej, zgodnie z prawem Ukrainy.

Działalność gospodarczą na podstawie porozumień (kontraktów) wymienionych w art. 23 tej ustawy reguluje ustawodawstwo Ukrainy.

Strony porozumień (kontraktów) muszą prowadzić odrębne rachunki i sporządzać raporty z transakcji związanych z realizacją warunków tych porozumień (kontraktów) oraz otwierać odrębne rachunki w bankach Ukrainy dla rozliczeń wynikających z tych porozumień (kontraktów).

Umowy (kontrakty) muszą być zarejestrowane w terminie iw sposób określony przez Gabinet Ministrów Ukrainy.

Mienie (z wyjątkiem towarów przeznaczonych do sprzedaży lub konsumpcji własnej) sprowadzane na Ukrainę przez inwestorów zagranicznych na okres co najmniej trzech lat w celu inwestycji na podstawie zarejestrowanych umów (kontraktów) jest zwolnione z opłat celnych zgodnie z częścią drugą i trzy z art. 18 tej ustawy. W przypadku przeniesienia własności takiego majątku wcześniej niż trzy lata od momentu zaksięgowania go na saldzie, cło uiszcza się zgodnie z procedurą przewidzianą w części piątej artykułu 18 niniejszej ustawy.

Zyski uzyskane ze wspólnej działalności inwestycyjnej na podstawie umów (kontraktów) podlegają opodatkowaniu zgodnie z ustawodawstwem Ukrainy.

Specyfikę regulacji inwestycji zagranicznych w specjalnych (wolnych) strefach ekonomicznych określa ustawodawstwo Ukrainy o specjalnych (wolnych) strefach ekonomicznych. Ustrój prawny inwestycji zagranicznych ustanowiony w specjalnych (wolnych) strefach ekonomicznych nie może stwarzać mniej korzystnych warunków do inwestowania i prowadzenia działalności gospodarczej niż te ustanowione niniejszą ustawą.

Spory między inwestorami zagranicznymi a państwem dotyczące państwowej regulacji inwestycji zagranicznych i działalności przedsiębiorstw z inwestycjami zagranicznymi są rozpatrywane przez sądy Ukrainy, chyba że umowy międzynarodowe Ukrainy stanowią inaczej.

Wszystkie inne spory podlegają rozpoznaniu w sądach i/lub sądach arbitrażowych Ukrainy lub za zgodą stron – w sądach arbitrażowych, w tym za granicą.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.