Związek Kobiet Ukrainy należy do tradycyjnej grupy organizacji kobiecych. Powstała na bazie rad kobiecych – jedynej organizacji kobiecej, która istniała w sowieckim systemie politycznym. W reżimie totalitarnym system rad kobiecych jako organizacji publicznych formalnie istniał i faktycznie nie miał niezależności

Rady kobiece znajdowały się pod wpływem Partii Komunistycznej, która określiła ich funkcje. Rady kobiece nie pełniły roli reprezentowania interesów kobiet. Wręcz przeciwnie, państwo partyjne poprzez rady kobiece wpłynęło na sferę życia prywatnego, rządząc kobietami niezależnie od ich przynależności partyjnej.

Rady kobiece w swoich działaniach nabrały czysto partyjnego charakteru. Dysponując dużym doświadczeniem w pracy organizacyjnej, zdając sobie sprawę z niemożności starej struktury organizacji w nowych warunkach społeczno-politycznych, jakie panowały na przełomie lat 80-tych i 90-tych, kierownictwo rad kobiecych we wrześniu 1990 r. rozpoczęło ich reorganizację. Lata 1990-1992 to okres strukturalnej reorganizacji systemu rad kobiecych.

W tym czasie we wszystkich regionach Ukrainy odbywały się konferencje regionalne, a okres rejestracji strukturalnej organizacji zakończył się rejestracją Ministerstwa Sprawiedliwości Ukrainy w 1993 roku.

Według szefowej SJU Marii Orlyk do głównych zadań organizacji należały:

  • a) osiągnięcie równości kobiet i mężczyzn;
  • b) ochrona kobiet w warunkach rynkowych;
  • c) promowanie tworzenia i rozwoju małej firmy kobiecej itp.

Struktura organizacyjna SJU nie przewiduje indywidualnego członkostwa i składa się z regionalnych, miejskich, powiatowych i podstawowych rad kobiet.

SJU jest współzałożycielem firmy JV Kalyna, która z powodzeniem działa na rynku ukraińskim. Od 1992 r. działa Rada Koordynacyjna Kobiet Przedsiębiorców przy SJU. Innym ważnym rodzajem pomocy kobietom i bezrobotnym jest tworzenie różnych szkoleń dla kobiet w celu przekwalifikowania i doskonalenia umiejętności zawodowych w zakresie przedsiębiorczości. W 1995 roku Związek Kobiet Ukrainy uruchomił Centrum Kobiety Biznesu. Fundamentals of Entrepreneurship”, gdzie w ciągu dwóch lat przekwalifikowano ponad 300 kobiet, z których wiele zorganizowało własny biznes.

Działalność gospodarcza rad kobiecych w różnych regionach Ukrainy jest zróżnicowana pod względem treści. W ten sposób Rada Kobiet Okręgu Sudaka stworzyła eksperymentalny klub „O prawa kobiet”, którego głównym celem było przyciągnięcie liderek i przygotowanie ich do pracy w małym biznesie. Chersońska Regionalna Rada Kobiet współpracowała z firmą produkcyjno-handlową „Galina”. Pod koniec 1994 roku Ługańska Rada Kobiet powołała Klub Kobiet Biznesu, aby zjednoczyć wysiłki kobiet-przedsiębiorców.

SJU przywiązuje dużą wagę do działalności charytatywnej: organizowanie Międzynarodowych Festiwali Muz i Dzieci dla Sierot, Mikołajki, pomoc dzieciom w powrocie do zdrowia i inne.

SZHU stale bierze udział w maratonach telewizyjnych i radiowych, pomaga twórczym zespołom dziecięcym, osobom starszym mieszkającym w internatach, weteranom Wielkiej Wojny Ojczyźnianej, niektórym odwiedzającym, którzy mają kłopoty.

SZHU utrzymuje bliskie kontakty ze strukturami ustawodawczymi, rządowymi i prezydenckimi, z mediami – pismo kobiece „Kobieta”, telewizja (zwłaszcza w regionach), wydaje gazetę „Ja, ty, my”, organizuje spotkania z posłankami.

Organizacja robi dużo pracy, aby omówić uwagi do projektu nowej Konstytucji Ukrainy. W liście do Przewodniczącego SJU podkreśliło potrzebę włączenia do Ustawy Zasadniczej artykułu dotyczącego równości płci.

Ochrona praw społecznych, ekonomicznych i politycznych kobiet i ich rodzin, pomoc kobietom w potrzebie – problemy te zidentyfikowały wiele fundacji charytatywnych kobiet, w tym International Women’s Charitable Foundation for Survival, International Charitable Foundation of St. Mary, All- Ukraińska Fundacja Charytatywna „Los Kobiet”, Kijowska Fundacja Kobiet „Pannochka”, Charkowski Fundusz Kobiet, Chersoński Fundusz Kobiet, Tarnopolska Organizacja Charytatywna „Rodzina Ukraińska” i inne.

Najliczniejszą grupę organizacji stanowią społecznie zorientowane organizacje kobiece. Nie są aktywne w obronie praw kobiet, ale skupiają się na rozwiązywaniu palących problemów społecznych. Koncentrując się na ochronie socjalnej marginalizowanych kategorii ludności, praca socjalna skupiła wokół tych organizacji różne kategorie kobiet i stworzyła podstawę współpracy kobiet i mężczyzn.

Problemy odziedziczone po systemie totalitarnym, nowy etap przeobrażeń społeczeństwa, z charakterystyczną dla niego strategią nadrabiania zaległości modernizacyjnych, naśladowania cudzych doświadczeń bez odpowiednich podstaw w społeczeństwie ukraińskim, doprowadziły do skrajnie trudnej sytuacji ekonomicznej. W takich warunkach niektóre kobiety aktywnie poszukiwały sposobów na ekonomiczne przetrwanie. Ich aktywność gospodarcza przejawiała się w tworzeniu stowarzyszeń o charakterze gospodarczym na bazie powiązań biznesowych.

Pierwszym takim stowarzyszeniem kobiet biznesu była Kijowska Federacja Kobiet Biznesu „Lybid”, założona pod koniec 1990 roku przy Kijowskiej Fundacji Miłosierdzia i Zdrowia. Główną działalnością federacji była działalność charytatywna. Prowadzenie festynów charytatywnych poświęconych sprawom kobiet, pomoc grupom marginalizowanym, pomoc kobietom w poprawie i rozwijaniu ich możliwości wejścia do gospodarki rynkowej itp. są rozwijane w działalności kobiet.

Federacja Lybid zorganizowała zagraniczne staże dla kobiet przedsiębiorców w celu zdobycia praktycznych umiejętności zarządzania prywatyzowanymi przedsiębiorstwami, realizuje długofalowy projekt „Adaptacja kobiet w nowej sytuacji ekonomicznej na Ukrainie”. W ramach tego projektu w grudniu 1997 roku odbyło się Międzynarodowe Forum Kobiet Biznesu „IFJ-97” – „Działania na rzecz Rozwoju, Równości i Pokoju”.

W listopadzie 1995 roku ze Światowym Stowarzyszeniem Przewodników współpracowała dobrowolna, apolityczna organizacja dziewcząt i młodych kobiet w Kijowie, Stowarzyszenie Przewodników Ukrainy. W czasie swojego istnienia ASU zorganizowała ponad 10 seminariów szkoleniowych na poziomie regionalnym i międzynarodowym, konferencje młodych liderek (1995, 1996). We wrześniu 1996 roku odbyła się ogólnoukraińska impreza charytatywna mająca na celu pomoc dzieciom niepełnosprawnym i uruchomiono drukowaną publikację organizacji Haidivsky Shamrock. Rok 1997 upłynął pod znakiem powstania Ogólnoukraińskiego Klubu Hajdowa wesołej i mądrej pod nazwą „Wrzawa panieńska” oraz letniego obozu Hajdow, w którym odpoczywali przedstawiciele 15 regionów Ukrainy.

Kolejnym krokiem w kierunku konsolidacji ruchu kobiecego była Ogólnoukraińska Konferencja „Strategie IV Światowej Konferencji w sprawie Kobiet i Program Działania na Ukrainie” (1996), zainicjowana przez Program Narodów Zjednoczonych ds. Rozwoju na Ukrainie.

Konferencja, która zgromadziła 350 uczestniczek z 50 organizacji kobiecych, nakreśliła główne obszary współpracy: łączenie wysiłków organizacji krajowych i regionalnych, wspólne organizowanie różnych konferencji naukowych, seminariów, debat, okrągłych stołów na temat przygotowania kobiet do udziału w sprawowaniu władzy w różnych poziomy, wymiana doświadczeń zawodowych i informacji na temat problematyki kobiet, rozwój relacji między wszystkimi organizacjami publicznymi; publikacja odpowiedniego biuletynu informacyjnego; udział w pracach fundacji charytatywnych na rzecz organizacji edukacji, wypoczynku i rehabilitacji dzieci, zwłaszcza dotkniętych awarią w Czarnobylu; działania patronackie itp.

Związek Ukraińskich Kobiet, który wznowił działalność od końca lat 80. w regionach zachodnich, a później na całej Ukrainie, buduje swoją działalność na jasno określonych pozycjach narodowych i kulturowych. Związek Ukraińskich Kobiet łączy problemy poprawy sytuacji kobiet z odrodzeniem narodowym, z tworzeniem niepodległego państwa narodowego i społeczeństwa obywatelskiego.

W warunkach bezpaństwowości rzeczywista równość kobiet i mężczyzn według organizacji jest niemożliwa. Głównym celem organizacji jest skierowanie sił twórczych ukraińskich kobiet na odrodzenie i zakorzenienie w społeczeństwie zabytków historycznych, ideałów i kultury duchowej narodu ukraińskiego. Statut Związku Kobiet Ukraińskich, uchwalony na Ogólnoukraińskim Kongresie Ustawodawczym w grudniu 1991 roku, określał organizację jako charytatywną i publiczno-oświatową.

„Związek Ukraińskich Kobiet” prowadzi szeroko zakrojoną działalność kulturalno-oświatową, obchodzi święta państwowe i rocznice. We wszystkich miastach, w których powstały centra organizacji, od 1989 roku obchodzony jest Dzień Matki, otwarte są niedzielne szkoły religijne dla dzieci, odbywają się coroczne czytania pedagogiczne poświęcone dziedzictwu naukowemu S. Rusovej.

W 1993 roku we Lwowie otwarto bibliotekę Związku Ukraińskich Kobiet, w której prezentowane są książki i dokumenty dotyczące ukraińskiego ruchu kobiet. Konferencje naukowo-praktyczne „Związku Ukraińskich Kobiet” – „Kobieta w walce o wolność Ukrainy” (Lwów, grudzień 1990); „Kobieta i demokracja” (Kijów, lipiec 1993), zorganizowana wspólnie z SFUJO; „Kobiety Ukrainy: historia, teraźniejszość i spojrzenie w przyszłość” (Dniepropietrowsk, listopad 1995).

Tradycyjne zadania były podstawą Wspólnoty Kobiet na etapie jej tworzenia. Uważając się za spadkobierczynię charytatywnych tradycji ukraińskiego ruchu kobiecego z początku XX wieku, „Wspólnota Kobieca” postawiła sobie za zadanie odrodzenie narodu ukraińskiego, promowanie społeczeństwa obywatelskiego, ustanowienie absolutnej wartości ludzkiego życia i tożsamości, poprawę statusu społecznego kobiet , przezwyciężanie dyskryminacji kobiet i liderów społeczności, promowanie duchowego rozwoju społeczeństwa kobiet.

Według szefowej organizacji, Marii Drach, Wspólnota Kobiet była trzecią po Ruchu i Oświeceniu organizacją, która pod koniec lat 80. była orędownikiem niepodległości państwa ukraińskiego. Zgromadzenie Ustawodawcze Gminy Kobiet odbyło się w grudniu 1992 r. i wzięło w nim udział 128 kobiet. Wspólnota Kobiet ma status organizacji międzynarodowej, z oddziałami w Czechach, Rosji i Francji.

W 1997 r. Wspólnota Kobiet, wraz z Formaperem przy Izbie Handlowej w Mediolanie i przy wsparciu finansowym TACIS-BISTRO (Delegacja UE), uruchomiła szkołę szkoleniową dla kobiet-trenerek w zakresie podstaw małego biznesu. Marketing, finanse, praca z psychologami, umiejętność legalnego sporządzania biznesplanu – tego wszystkiego nauczyło się 20 Ukrainek w ramach najnowszego programu zatwierdzonego przez Komisję Unii Europejskiej. Organizacja przywiązuje dużą wagę do programu Anti-AIDS i publikacji broszur Youth AIDS.

SJU przywiązuje dużą wagę do działalności charytatywnej: organizowanie Międzynarodowych Festiwali Muz i Dzieci dla Sierot, Mikołajki, pomoc dzieciom w powrocie do zdrowia i inne. SZHU stale bierze udział w maratonach telewizyjnych i radiowych, pomaga twórczym zespołom dziecięcym, osobom starszym mieszkającym w internatach, weteranom Wielkiej Wojny Ojczyźnianej, niektórym odwiedzającym, którzy mają kłopoty.

SZHU utrzymuje bliskie kontakty ze strukturami ustawodawczymi, rządowymi i prezydenckimi, z mediami – pismo kobiece „Kobieta”, telewizja (zwłaszcza w regionach), wydaje gazetę „Ja, ty, my”, organizuje spotkania z posłankami. Organizacja robi dużo pracy, aby omówić uwagi do projektu nowej Konstytucji Ukrainy. W liście do Przewodniczącego SJU podkreśliło potrzebę włączenia do Ustawy Zasadniczej artykułu dotyczącego równości płci.

Ochrona praw społecznych, ekonomicznych i politycznych kobiet i ich rodzin, pomoc kobietom w potrzebie – problemy te zidentyfikowały wiele fundacji charytatywnych kobiet, w tym International Women’s Charitable Foundation for Survival, International Charitable Foundation of St. Mary, All- Ukraińska Fundacja Charytatywna „Los Kobiet”, Kijowska Fundacja Kobiet „Pannochka”, Charkowski Fundusz Kobiet, Chersoński Fundusz Kobiet, Tarnopolska Organizacja Charytatywna „Rodzina Ukraińska” i inne. Problemy odziedziczone po systemie totalitarnym, nowy etap przeobrażeń społeczeństwa, z charakterystyczną dla niego strategią nadrabiania zaległości modernizacyjnych, naśladowania cudzych doświadczeń bez odpowiednich podstaw w społeczeństwie ukraińskim, doprowadziły do skrajnie trudnej sytuacji ekonomicznej.

W takich warunkach niektóre kobiety aktywnie poszukiwały sposobów na ekonomiczne przetrwanie. Ich aktywność gospodarcza przejawiała się w tworzeniu stowarzyszeń o charakterze gospodarczym na bazie powiązań biznesowych. Pierwszym takim stowarzyszeniem kobiet biznesu była Kijowska Federacja Kobiet Biznesu „Lybid”, założona pod koniec 1990 roku przy Kijowskiej Fundacji Miłosierdzia i Zdrowia.

Główną działalnością federacji była działalność charytatywna. Prowadzenie festynów charytatywnych poświęconych sprawom kobiet, pomoc grupom marginalizowanym, pomoc kobietom w poprawie i rozwijaniu ich możliwości wejścia do gospodarki rynkowej itp. są rozwijane w działalności kobiet.

Federacja Lybid zorganizowała zagraniczne staże dla kobiet przedsiębiorców w celu zdobycia praktycznych umiejętności zarządzania prywatyzowanymi przedsiębiorstwami, realizuje długofalowy projekt „Adaptacja kobiet w nowej sytuacji ekonomicznej na Ukrainie”. W ramach tego projektu w grudniu 1997 roku odbyło się Międzynarodowe Forum Kobiet Biznesu „IFJ-97” – „Działania na rzecz Rozwoju, Równości i Pokoju”.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.