Wysoka jakość środowiska determinuje dobrobyt społeczeństwa, a także dobra materialne uzyskane w wyniku produkcji. Według skali wartości na pierwszy plan wysuwają się dobra naturalne w stosunku do materiału

O efektywności ekonomicznej nowej technologii, procesu, sprzętu decydował stopień, w jakim całkowity koszt dodatkowych produktów (VD) jest mniejszy niż koszt takich produktów wytworzonych innymi środkami (VI). Im większa różnica (VI – VD)> 0, tym bardziej efektywne są wybrane technologie, procesy, narzędzia.

Uderzającym przykładem nadużycia ekonomicznej zasady zarządzania przyrodą jest nasz kraj. W warunkach planowania w byłym ZSRR scentralizowanego systemu dowodzenia i administracji gospodarka Ukrainy kształtowała się przez dziesięciolecia bez uwzględnienia obiektywnych potrzeb i interesów jej mieszkańców, oceny możliwości ekologicznych poszczególnych regionów.

Dominowała zasada minimum kosztów, maksimum zysku. Finansowanie działań środowiskowych odbywało się na zasadzie rezydualnej. W efekcie powstała jedna z najbardziej „brudnych” ekologicznie gospodarek – przesycenie przemysłem chemicznym, hutniczym i wydobywczym przestarzałymi technologiami. Około 1,5 miliarda ton substancji naturalnych jest przyciąganych rocznie w procesie produkcji społecznej.

W przeliczeniu na jednego mieszkańca to 30 t. Tak duże wolumeny zużycia surowców pierwotnych wynikają z ekstensywnego charakteru eksploatacji potencjału zasobów naturalnych. Ilość nagromadzonych odpadów z górnictwa, energetyki, hutnictwa i innych gałęzi przemysłu sięga 15 miliardów ton i stale rośnie rocznie o ponad miliard ton.

Nieodnawialne zasoby mineralne są wyczerpywane, gleby i zbiorniki wodne są intensywnie zanieczyszczane, a basen powietrzny jest nasycony coraz większą liczbą szkodliwych chemikaliów. Nadmierny rozwój branż o wysokim udziale zużycia wody doprowadził do tego, że wszystkie dostępne zasoby wodne były na skraju wyczerpania.

Intensyfikacja rolnictwa, wzrost technologicznego obciążenia zasobów ziemi, niekontrolowane stosowanie środków chemicznych w warunkach niskiej kultury technologicznej prowadzi do przyspieszonej degradacji gleb, ich żyzności.

Na terenie Ukrainy praktycznie nie ma warstw wodonośnych do celów pitnych, w których nie wykryto pestycydów i azotanów.

Wiodącą zasadą zarządzania przyrodą jest zasada ekologiczna i ekonomiczna, która zapewnia maksymalny zysk przy minimalnych kosztach i minimalnych szkodach w środowisku.

W ujęciu ekologicznym i ekonomicznym głównym warunkiem obliczeń jest uwzględnienie wskaźnika szkód spowodowanych zanieczyszczeniem środowiska DW. Teraz nierówność przyjmie postać (VI + DW – VD)> 0. W tym przypadku bardzo droga technologia niskoodpadowa może stać się bardziej opłacalną technologią zanieczyszczającą przyrodę.

Wysoka jakość środowiska determinuje dobrobyt społeczeństwa, a także dobra materialne uzyskane w wyniku produkcji. Zgodnie ze skalą wartości na pierwszy plan wysuwają się dobra naturalne w relacji do materiału. Społeczeństwo musi zatem zaakceptować naturalny wzrost wartości produktów przemysłowych ze względu na wysokie opłaty za surowce naturalne. Rekompensatą za to powinna być poprawa jakości powietrza, wody, gleby i innych elementów społeczno-ekosystemu.

W geoekosystemach o obciążeniu antropogenicznym bliskim granicy wprowadza się współczynniki zagrożenia geoekologicznego, które regulują oddziaływania antropogeniczne na środowisko w zależności od wskaźnika. Zwiększenie współczynnika chroni geoekosystem przed ostatecznym zniszczeniem. Wprowadza się również współczynniki w celu ochrony geoekosystemów o wartości rekreacyjnej lub naukowej.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.