Nauka o administracji publicznej w niepodległej Ukrainie rozpoczęła się wraz z utworzeniem Instytutu Administracji Publicznej i Samorządu Terytorialnego przy Gabinecie Ministrów Ukrainy, kierowanego przez prof. BO Krawczenkę

Bliżej połowy lat 90. na bazie Instytutu powstała Ukraińska Akademia Administracji Publicznej przy Prezydencie Ukrainy (obecnie Narodowa Akademia Administracji Publicznej przy Prezydencie Ukrainy); Jej rektorem został profesor VI Ługowyj, znany specjalista w dziedzinie zarządzania oświatą.

Akademia to ogólnopolski system szkoleń (głównie na poziomie magisterskim administracji publicznej) i zaawansowanego szkolenia urzędników służby cywilnej, prowadzący badania i szkolenia kadr naukowych w zakresie administracji publicznej; Poza centralną instytucją w Kijowie obejmuje cztery inne regionalne instytuty administracji publicznej (początkowo działały jako filie Akademii): w Dniepropietrowsku, Lwowie, Odesie i Charkowie.

W drugiej połowie lat 90. administracja publiczna w naszym kraju została ostatecznie zinstytucjonalizowana jako dziedzina nauki: została wpisana na odpowiedni wykaz Wyższej Komisji Atestacyjnej Ukrainy. Znaczącą rolę w tym procesie odegrał profesor WM Knyazev, pierwszy przewodniczący rady eksperckiej Wyższej Komisji Atestacyjnej Ukrainy ds. administracji publicznej, znany specjalista w dziedzinie filozofii społecznej i technologii społecznych.

W dokumentach założycielskich Wyższej Komisji Atestacyjnej administrację publiczną zdefiniowano jako dziedzinę nauki, która obejmuje badania filozoficzne, teoretyczne i metodologiczne, podstawowe i stosowane dotyczące organizacji, tworzenia i rozwoju władzy w państwie, administracji rządowej, sektorowej, terytorialnej, samorządowej oraz instytucje publiczne. Podkreślono, że jej badania mają na celu identyfikację na poziomie interdyscyplinarnym zasad, praw, wzorców, ogólnych trendów i specyfiki kształtowania się, funkcjonowania i rozwoju organów państwowych, organizacji i administracji publicznej procesów społecznych.

W radzie eksperckiej Wyższej Komisji Atestacyjnej Ukrainy ds. administracji publicznej zasiadali tak wybitni specjaliści, jak doktor nauk politycznych, rektor IAPM (największej prywatnej uczelni Ukrainy) VM Bebyk, doktor filozofii FM Kanak, doktor nauk ekonomicznych Yu.P. Lebedynsky, Doktor nauk pedagogicznych VK Mayboroda, doktor nauk medycznych, członek korespondent Narodowej Akademii Nauk Ukrainy, akademik Akademii Nauk Medycznych Ukrainy LA Pirig i inni. Autor miał szczęście pracować z nimi w radzie eksperckiej od samego początku jej działania.

Od połowy lat 90. nasilają się ww. regionalne instytuty Akademii. Jako pierwszy powstał oddział w Dniepropietrowsku, kierowany przez menedżera z dużym doświadczeniem

SM Seryogin. Od końca 1995 r. funkcjonuje oddział charkowski (obecnie Charkowski Obwodowy Instytut Administracji Publicznej przy Prezydencie Ukrainy); Od początku istnienia funkcję dyrektora pełni prof. GI Mostovy.

Od samego początku swojego istnienia m.in. regionalny Instytut Charkowski posiada silny potencjał naukowy. Wybitna postać w dziedzinie edukacji i nauki Ukrainy, która przez około dwadzieścia lat kierowała Charkowskim Państwowym Uniwersytetem (obecnie VN Karazin Charkowski National University), profesor IE Tarapow, założyciel Charkowskiej Naukowej i Edukacyjnej Szkoły Socjologii, pracował ze studentami. był jednym z twórców nowoczesnej nauki socjologicznej na Ukrainie iw ZSRR prof. OO Jakub. Czołowi naukowcy Charkowa i Ukrainy – socjologowie OD Kutsenko i LM Khyzhnyak, ekonomiści EM Vorobyov, MM Kim, VM Lisovitsky, GS Odintsova, A. I. Yakovlev i inni.

Od 2002 r. Charkowski Regionalny Instytut NAPA posiada wyspecjalizowaną radę akademicką ds. administracji publicznej; Na jej czele stanął doktor filozofii WW Korżenko, wiceprzewodniczącym był doktor ekonomii O.Ju Amosow, a wśród członków rady był szef Charkowskiej Obwodowej Administracji Państwowej PE Kushnaryov. Udało się już obronić kilka rozpraw, wśród których pod względem teoretycznego i praktycznego znaczenia należy wyróżnić badania zastępcy szefa Głównego Wydziału Gospodarki i Stosunków Rynkowych Charkowskiej Obwodowej Administracji Państwowej IL Rainina. Przygotowano i powstaje wiele ciekawszych prac, w których analizowane są aktualne problemy administracji publicznej i naukowo wypracowywane są mechanizmy ich rozwiązywania.

Na zakończenie chciałbym zwrócić się do najwyższego kierownictwa państwa i rektorów najbardziej szanowanych klasycznych uniwersytetów Ukrainy – Kijowa, Charkowa, Lwowa, Odessy, Dniepropietrowsk, Tawrija: czołowych uniwersytetów klasycznych na świecie (a te instytucje niewątpliwie należą do i miejmy nadzieję, że pozostaną wśród światowych liderów) powinien mieć silny wydział administracji publicznej. W końcu sukces rozwoju każdego kraju w XXI wieku zależy od masowego zdobywania wiedzy i umiejętności z zakresu administracji publicznej. A wiodący wkład w rozwój intelektualny kraju mają wiodące uniwersytety.

Aby właściwie pełnić tę bardzo ważną funkcję społeczną, uczelnie muszą tworzyć wydziały administracji publicznej, a rektorzy – zwracać większą uwagę na ich obsadę kadrową, rekrutację zdolnego i pracowitego kontyngentu studentów, intensywne uczestnictwo w badaniach w tej dziedzinie.

Sensowne jest, aby kierownictwo państwa zlikwidowało de facto monopol NAPA w zakresie szkolenia i przekwalifikowania kadr administracji publicznej. Intensywne zaangażowanie wiodących uczelni w działalność akademicką w administracji publicznej jest jednym z niezbędnych warunków lepszej przyszłości Ukrainy, jej powrotu w bliskiej (historycznej) perspektywie do liczby krajów rozwiniętych na świecie.

literatura

  1. Studenci w drodze do innego społeczeństwa: dyskurs wartości transformacji (LG Sokuryanska) // Towarzystwo Ukraińskie. – 2004r. – nr 1 (3). – str. 56-63.
  2. www.politik.org.ua

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.