Na psychologiczną strukturę czynności sędziowskiej składają się czynności poznawcze, konstruktywne i wychowawcze sądu”

Jeżeli jednak w dochodzeniu wstępnym główną czynnością jest czynność poznawcza, to w sądzie głównym i decydującym czynnikiem jest czynność konstruktywna. To sąd powołany jest do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy – to jego główna i wyłączna funkcja.

Ponieważ jednak czynność konstruktywna może być realizowana dopiero po realizacji poznania na podstawie zebranych, wszechstronnie ocenionych i zweryfikowanych informacji, przedstawienie w sądzie struktury psychologicznej należy również rozpocząć od rozważenia szczególnej czynności poznawczej. Jej głównym celem w sądzie jest gromadzenie niezbędnych informacji do wykonywania konstruktywnych działań – skazania.

Specyfika czynności poznawczej w sądzie polega przede wszystkim na tym, że materiały dochodzenia wstępnego zawsze dają mu gotowy model zdarzenia, działań i relacji do zbadania, zweryfikowania, w formie, w jakiej są składane w sądzie. koniec dochodzenia. Dochodzenie wstępne obejmuje całą poszukiwawczą część czynności poznawczej, selekcjonuje i systematyzuje informacje, co znacznie ułatwia zapoznanie się sądu z okolicznościami sprawy.

Wszystkie niezbędne informacje otrzymane przez sąd zostały wstępnie zebrane, uporządkowane i skoncentrowane w taki sposób, aby znacząco ułatwić działanie sądu, najpierw poprzez postrzeganie już zebranych informacji, a następnie poprzez ich badanie. Obecność odrestaurowanego już modelu zdarzenia w materiałach śledztwa wstępnego znacznie ułatwia poznanie wszystkich faktów, ich wszechstronne zbadanie. Jednak ten model powinien być zawsze postrzegany przez sąd jedynie jako prawdopodobna prawda, którą sąd musi zweryfikować i zbadać w każdym indywidualnym elemencie.

Sądowe dochodzenie okoliczności sprawy jest samodzielnym ważnym elementem wymiaru sprawiedliwości, prowadzone jest w pełnej zgodności z zasadami „upublicznienia”.

To samo należy powiedzieć o poszukiwaniu aktywności poznawczej. Chociaż ta część pracy musi być wykonana w śledztwie wstępnym, sąd nie pozostaje uprawniony, musi nawet, zgodnie z prawem procesowym, w razie potrzeby zażądać nowych dokumentów, wezwać wcześniej nieprzesłuchanych świadków i tak dalej.

Osobliwością poznawczej działalności sądu jest to, że proces pośredniego poznania faktów zajmuje tu jeszcze większe miejsce niż w czynnościach śledczego. Przesądza o tym jeszcze większa odległość sądu w czasie od momentu popełnienia przestępstwa, szczególne warunki procesowe jego działania, znajomość wielu faktów poprzez percepcję śledczego.

Prowadzi to do konieczności podjęcia działań w śledztwie wstępnym w celu pełniejszego utrwalenia percepcji, a tym samym znacznego ułatwienia przez sąd znajomości stanu faktycznego, konstruowania wzorców mentalnych badanego zdarzenia. Jeżeli w pracy śledczego przy ustalaniu i ujawnianiu faktów możliwy (a czasem nawet konieczny) wyjątkowy stres emocjonalny, to w pracy sędziego taki stres emocjonalny jest momentem negatywnym i może jedynie zaszkodzić obiektywnemu i spokojnemu rozpatrzeniu sprawy .

Krótki czas odbioru informacji w sądzie powoduje konieczność szczególnej dyscypliny czynności umysłowych. Osiąga się to poprzez ścisłą kontrolę odbieranych informacji. Służy temu również proceduralna zasada ciągłości postępowania sądowego. W przypadku braku odpowiedniej kontroli przepływ informacji może być taki, że sędziowie nie będą mieli czasu na ich przetworzenie, a to doprowadzi do tego, że niektórych faktów nie zaakceptują w ogóle lub nie zaakceptują całkowicie, błędnie. Sąd nadal stwarza warunki, w których jest większa możliwość uregulowania warunków, kolejności informacji, szybkości.

Sam sąd ustala kolejność odbioru informacji (kolejność przesłuchań świadków i oskarżonych), szybkość ich otrzymania, wreszcie warunki odbioru informacji (po określonych okresach ogłaszana jest przerwa na rozprawie) .

Sąd ma możliwość i obowiązek szczegółowego sprawdzenia prawidłowości postępowania przygotowawczego.

W czynności poznawczej sądu uczestniczą osoby o różnych zainteresowaniach, co przyczynia się do odmiennej oceny i wyjaśniania faktów, ich znaczenia itp. Sąd wysłuchawszy ich wyjaśnień, wystąpień, w ten sposób dostrzega wyniki poznania tych osób o okolicznościach sprawy, co z kolei stwarza warunki do poznania przez sąd stanu faktycznego w sądzie we wszelkich możliwych sprzecznościach.

Istotą konstruktywnej działalności w sądzie jest wydanie wyroku w rozpatrywanej sprawie. Wszystkie inne czynności podlegają tylko temu zadaniu.

Szczególne warunki działalności konstruktywnej powinny obejmować:

  • Wydawanie wyroków zbiorowych przez członków sądu;
  • Zapewnienie nieingerencji w jego przyjęcie;
  • Ustawodawcza gwarancja wolności przekonań sędziego, która jest podstawą każdego wydanego wyroku;
  • Wymóg ciągłości postępowania karnego.

Specyfiką sądu jest to, że czynności konstruktywne są początkowo wykonywane przez każdego sędziego indywidualnie, a kończą się zawsze kolegialnie wyrokiem. Sąd musi zakończyć swoją konstruktywną pracę ustalając wymiar kary dla oskarżonego, a także rozstrzygając kwestie związane z kolejnością odbywania kary.

Wszystkie inne elementy jego działalności podporządkowane są konstruktywnej działalności sądu. Działania poznawcze, komunikacyjne, organizacyjne są rozwijane w takim stopniu, w jakim mogą ułatwić, zapewnić realizację tej podstawowej funkcji sądu. Im pełniejsze zgromadzenie faktów w śledztwie wstępnym, tym więcej warunków stwarzanych jest do realizacji głównego kierunku konstruktywnej działalności sądu – skazania w sprawie karnej.

Konstruktywne działanie sądu powinno mieć na celu wykonanie, wykonanie i sprawdzenie wykonania wyroku wydanego przez ten sąd w stosunku do oskarżonego. Działalność konstruktywna to nie tylko proces poznania i skazania w sprawie karnej, ale także zapewnienie wykonania wyroku.

Chciałabym powiedzieć o wychowawczym oddziaływaniu sądu, które jest już określone w specyficznej formie jego działalności: pełne obiektywne uwzględnienie w sądzie wszystkich okoliczności sprawy. Dlatego sam proces sądowy ma ogromny wpływ wychowawczy na wszystkich obecnych na sali rozpraw, a także na samego oskarżonego.

Ogłoszenie wyroku ma istotny efekt wychowawczy, jeśli było sprawiedliwe, spełniało wymogi ustawy o proporcjonalności kary do wagi przestępstwa i tożsamości oskarżonego, było konkretne, jasne, zrozumiałe dla wszystkich obecnych w sala sądowa.

Sąd realizuje funkcję wychowawczą w czynnościach jak najpełniejszego zbierania, analizowania i przesyłania do zakładu karnego danych o tożsamości skazanego.

Przestrzeganie norm moralnych śledztwa ma znaczenie także dla pracy wychowawczej nad oskarżonym. A.F. Koni twierdził: „… Sąd to nie tylko sąd, ale także szkoła”.

Każdy sędzia jest wychowawcą znacznej liczby osób. Doświadczony sędzia wyróżnia się odpowiedzialnością za swoje działania, za podejmowane decyzje, pryncypializm. Sędzia jest stale w centrum uwagi wszystkich uczestników procesu. Wszystkie jego uwagi, a nawet gesty podlegają ciągłej kontroli i ocenie obecnych, dlatego doświadczonego sędziego cechuje bezstronność i wytrwałość.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.