Интеллектуальное предприятие и самообучающаяся организация как одни из перспективных форм предприятия

Przedsiębiorstwo intelektualne i organizacja samoucząca się jako jedna z obiecujących form wiadomości biznesowych, pomysłów biznesowych, wiadomości finansowych, startupów

Jednym z rodzajów obiecującej formy przedsiębiorstwa jest przedsiębiorstwo intelektualne. Koncepcję o tej samej nazwie zaproponował J.B. Quinn (1992).

Fundamentem jego podejścia są zasady rozwoju społeczeństwa postindustrialnego, czyli łączenie wiedzy i usług dla osiągnięcia strategicznych celów podmiotu gospodarczego. Odwołuje się do inteligencji organizacji jako zbiorowego doświadczenia w postaci systemu zarządzania wiedzą, sieci, otwartej, samoorganizującej się struktury, elastycznych, horyzontalnych, koordynujących relacji, aktywnych zachowań, rozwoju w postaci ewolucyjnej adaptacji i innych cech (kultura, historia).

Idea inteligentnego przedsiębiorstwa cieszy się dużym zainteresowaniem w krajach zachodnich, w szczególności w Stanach Zjednoczonych (północna Kalifornia). Wiele o tym napisano w wiadomościach z dziedziny finansów, biznesu i ekonomii . Tutaj położono już fundamenty społeczeństwa postindustrialnego i pojawiła się kwestia uwolnienia potencjału ludzkiego rozwoju.

Nieco inna, ale zasadniczo podobna do poprzedniej jest koncepcja organizacji samouczącej się. Została po raz pierwszy opisana przez P. Senge w książce „Piąta dyscyplina”.

Autorka wyróżniła pięć dyscyplin, w oparciu o które prowadzona jest samokształcenie i rozwój przedsiębiorstw, w szczególności kształtowanie doświadczenia i umiejętności pracowników, budowanie i reorganizowanie modeli środowiskowych, tworzenie wizji przyszłości, uczenie się i jednoczenie wszystkich dyscypliny. Senge sformułował zasady takie jak „ucz się szybciej niż konkurencja”, „ucz się szybciej niż zmienia się otoczenie”, „ucz się od środka i na zewnątrz”, „przewiduj przyszłość”, „przyznawaj się do błędów”. Koncepcja organizacji samouczącej się jest bardzo popularna zarówno w korporacjach międzynarodowych, jak i krajowych, ponieważ wskazuje na źródło i wektor dążeń do doskonalenia biznesu.

Takie podejście jest często stosowane w nowoczesnych pomysłach biznesowych i startupach . Idea samokształcenia jest zorientowana na człowieka i wiedzę, co ogólnie odpowiada światowemu trendowi humanizacji i intelektualizacji społeczeństwa.

Organizacje hipertekstowe są dość ciekawą odmianą idei organizacji samouczących się. Nonaka i Takeuchi przedstawiają formacje hipertekstowe jako połączenie „niehierarchicznej, samoorganizującej się struktury ze strukturą formalną”. Firmy te mają elastyczny proces tworzenia i wykorzystywania nowej wiedzy, polegający na podziale pracowników na zespoły pracujące nad poszczególnymi projektami, a także w ramach wspólnego systemu biznesowego, połączonego wewnętrzną bazą wiedzy. W praktyce hipertekst to przede wszystkim liderzy branży komputerowej, którzy bezpośrednio dysponują wsparciem technologicznym i komunikacyjnym organizacji takich struktur.

Materiał został przygotowany wspólnie w zasobach finansowych fdlx.com (Financial DaiLy eXpress).

Osvita.ua
03.01.2008

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.