Cywilnoprocesowe stosunki prawne to uregulowane stosunki społeczne, które powstają między sądem a innymi uczestnikami procesu rozpatrywania i rozstrzygania sprawy cywilnej

Stosunki prawne w postępowaniu cywilnym powstają za pośrednictwem sądu, który jest stroną zobowiązaną lub uczestnikiem tych stosunków. Stosunki prawne w postępowaniu cywilnym mają następujące cechy:

  • są regulowane przez normy;
  • zawsze powstają między sądem jako organem publicznym a innymi uczestnikami procesu;
  • opracowuje zachowania uczestników procesu polegającego na sprawowaniu wymiaru sprawiedliwości w sprawach cywilnych;
  • mają charakter względny, tj. takie stosunki prawne charakteryzują się określonym składem podmiotowym stron stosunku prawnego przy odmiennym określeniu statusu prawnego każdej z nich.

Prawo postępowania cywilnego jasno określa status prawny sądu, sędziego, stron, powoda, pozwanego, zainteresowanych stron, świadka, osób trzecich, prokuratora i innych uczestników postępowania cywilnego.

Cywilno-procesowe stosunki prawne wyrażone są w szczególnej ustawowej formie cywilno-procesowej i są w ciągłym ruchu, tworząc ich system. Zwracając się do sądu, sąd wszczyna postępowanie w sprawie: prowadzi postępowanie w sprawie postępowania przygotowawczego, prowadzi postępowanie sądowe.

Przesłankami powstania cywilno – procesowych stosunków prawnych są:

  • istnienie szczególnej zasady prawa procesowego cywilnego;
  • osobowość prawna w postępowaniu cywilnym.

Podstawą powstania cywilno-procesowych stosunków prawnych jest pewien fakt prawny, czyli wspólna czynność lub zdarzenie, z którym prawo procesowe cywilne wiąże powstanie, zmianę lub rozwiązanie cywilno-procesowych stosunków prawnych.

Normy cywilno-procesowych stosunków prawnych są ogólnymi zasadami postępowania ustanowionymi dla uregulowania stosunków prawnych powstałych w związku z wymiarem sprawiedliwości w sprawach cywilnych. Prawo procesowe cywilne wyraźnie stanowi, że postępowanie nakazowe nie jest prowadzone w sprawach, w których między stronami powstaje spór na podstawach nieprzewidzianych we właściwym przepisie Kodeksu postępowania cywilnego.

Podmiotowość procesu cywilnego to zdolność osoby do działania jako podmiot cywilnoprawnych stosunków prawnych ustanowionych przez prawo. Każdy podmiot prawa cywilnego ma swój zakres praw i obowiązków. Na treść osobowości prawnej w postępowaniu cywilnym składają się 2 elementy:

  • zdolność do czynności prawnych w postępowaniu cywilnym;
  • zdolność w postępowaniu cywilnym.

Zdolność procesowa cywilna to zdolność do osobistego wykonywania praw procesowych cywilnych i wykonywania czynności w sądzie.

Powstanie cywilno-procesowych stosunków prawnych wymaga istnienia podstaw, na których zachodzi fakt prawny – jest to możliwość osobistego wykonywania cywilnoprawnych praw procesowych i wykonywania obowiązków, są to okoliczności, na podstawie których powstają, zmieniają lub ustają cywilnoprocesowe prawa procesowe relacje.

Pierwszym faktem prawnym są czynności sądu i ich uczestników, a czynności te są różne dla każdego z podmiotów.

Bezczynność uczestników postępowania cywilnego – niedopełnienie obowiązków procesowych, których niewykonanie jest zwykle zastosowaniem środków przymusu procesowego.

Zdarzenia – pojęcie zdarzeń nie powoduje skutków procesowych, lecz stanowi podstawę do dokonania czynności procesowych przez uczestników postępowania cywilnego. Tym samym w przypadku śmierci osoby, która była stroną w sprawie, w której spór wyklucza dziedziczenie, to zdarzenie lub fakt uprawnia sędziego do odmowy wszczęcia postępowania. W zależności od skutków prawnych, fakty procesowe cywilne są proste – gdy faktem procesowym jest jeden warunek, wezwanie świadka, oraz złożone – które często występują w postępowaniu cywilnym i podejmowanych jest kilka czynności. Jeżeli jedna ze stron wykonuje swoje prawa, druga strona jest zobowiązana do zaspokojenia tego prawa.

Stosunki obywatelskie mają swoją własną strukturę i składają się z 3 elementów:

  • Przedmiot;
  • obiekt;
  • treść cywilno-procesowych stosunków prawnych.

Podmiot jest podmiotem cywilnych praw i obowiązków procesowych. Prawo procesowe cywilne dzieli podmioty na następujące grupy:

  • Sąd;
  • uczestnicy postępowania cywilnego, które z kolei dzielą się na osoby zaangażowane w sprawę i pozostałych uczestników.

Sąd jest obowiązkowym podmiotem cywilnoprawnych stosunków prawnych. Musi być bezużyteczny i obiektywny w rozwiązywaniu spraw i podejmowaniu decyzji. W tym celu istnieje instytucja usunięcia sędziego lub samousunięcie. Głównym celem sądu jest sprawowanie wymiaru sprawiedliwości i należy do jego wyłącznej kompetencji. W imieniu sądu występuje sędzia, który samodzielnie, aw niektórych przypadkach kolegialnie rozpatruje sprawę cywilną. Sędziowie są upoważnieni przez ławników.

Osoby zaangażowane w sprawy są uczestnikami sprawy posiadającymi interes prawny determinujący ich stan prawny w rozpoznawaniu i rozstrzyganiu spraw cywilnych, są to:

  • strony tj. powód i pozwany nakaz i postępowanie wnioskodawca i zainteresowane strony;
  • osoby trzecie;
  • przedstawiciele stron i 3 osoby;
  • prokurator;
  • władze publiczne i organy samorządu terytorialnego;
  • osoby, które chronią prawa innych.

Osoby zaangażowane w sprawę muszą być wyposażone w prawo procesowe cywilne. Zdolność i pojemność.

Pozostali uczestnicy to świadek, biegły, tłumacz, specjalista, osoba udzielająca pomocy prawnej oraz osoby, które pomagają ustalić okoliczności sprawy. Do tej grupy osób zalicza się sekretarz posiedzenia sądu i syndyk sądowy, czyli osoby ułatwiające rozprawę.

Przedmiot – to jest przyczyna cywilnoprawnych, procesowych stosunków prawnych oraz jakie są prawa i obowiązki procesowe. Przedmioty obejmują dobra materialne i niematerialne, które spełniają potrzeby społeczeństwa. Ustawa przyznaje wspólny przedmiot dla wszystkich cywilno-procesowych stosunków prawnych i szczególny przedmiot dla indywidualnych cywilno-procesowych stosunków prawnych. Wspólnym celem zbiegającym się z zadaniami postępowania cywilnego jest prawidłowe i szybkie rozpatrywanie spraw i innych decyzji w celu ochrony praw i interesów społeczno-gospodarczych, politycznych i osobistych jednostek oraz słusznych interesów osób prawnych i państwa. Na przykład przedmiotem między sądem a świadkiem na posiedzeniu sądu są dane faktyczne, które są istotne dla rozstrzygnięcia sprawy.

Treścią są prawa i obowiązki procesowe cywilne uczestników stosunków prawnych, uregulowane w formie czynności procesowych. Treść jest prawna i materialna. Treść prawna to podmiotowe prawa i obowiązki sądu oraz organów procesowych.

Treścią merytoryczną jest faktyczne zachowanie uczestników procesu, do którego wykonania może lub może być zobowiązany każdy organ.

Prawa i obowiązki osób zaangażowanych w sprawę można podzielić na ogólne, tj. dla wszystkich tematów i specjalne dla poszczególnych tematów (art. 31), tj. strony świadków (art. 50), biegłych (art. 53), specjalistów (art. 54).

Używane książki:

  • Kodeks Cywilny Ukrainy;
  • Prawo cywilne Ukrainy. – X .: Osnova, 1996. – P. 244 Prawo cywilne. Część 1: Podręcznik. / Wyd., A.P. Sergeeva, Yu.K. Tołstoj. – .-. Prospekt, 1998. – s. 293 Prawo cywilne. Część pierwsza. Podręcznik. / Wyd. A.G. Kalpina, AI Maslajewa. – M.: Jurid. lit., 1997. – 411 s.;
  • Wiceprezes Gribanowa Prawo cywilne Ukrainy. – M., 1997. – 45 s.;
  • Kirillova M.Ya. Prawo cywilne. – Moskwa, 1996. – 261 s. 5. Luty VV Strony w stosunkach cywilnoprawnych // Orzecznictwo. – 1999. – № 1. – P. 40 .;
  • Luts VV Prawo cywilne. – Lwów: Lwowska Wydawnictwo Uniwersyteckie, 1993.- 122 s.;
  • Sklovsky K. Relacja właściciela z nielegalnym właścicielem i przedawnienie // Gospodarka i prawo. – 2001. 116-119;
  • Tsikalo V. Państwo jako podmiot stosunków cywilnoprawnych // Prawo Ukrainy. – № 14. – str. 95.;
  • Prawo cywilne. – Kijów: Bentypi, 1997. – 518 s.;
  • Prawo Cywilne Ukrainy: Podręcznik, ogólnie. wyd. Birkzhova IA, Zaiki Yu.O., Kijów, 2004. – 216 s.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.