Streszczenie zawiera informacje na temat ram prawnych opieki zdrowotnej i niektórych aspektów ochrony socjalnej dzieci i młodzieży na Ukrainie

Na Ukrainie dużą wagę przywiązuje się do sytuacji dzieci, ich ochrony socjalnej i prawnej, a także tworzenia warunków do rozwoju fizycznego, intelektualnego i duchowego, przyszłego pełnego życia. W celu koordynacji działań związanych z realizacją Konwencji ONZ o prawach dziecka i Światowej Deklaracji o przetrwaniu, ochronie i rozwoju dzieci wydano dekret Prezydenta Ukrainy „O narodowym programie „Dzieci Ukrainy” .

Głównym celem tego programu jest zapewnienie każdemu dziecku prawa do urodzenia się zdrowego, do przeżycia i posiadania warunków do wszechstronnego rozwoju, do rzetelnej ochrony społecznej i psychologicznej. Program jest przeznaczony na okres do 2000 r., stał się punktem odniesienia dla działań regionalnych na rzecz poprawy sytuacji dzieci i odpowiednich programów terytorialnych poprzez integrację agencji rządowych z organizacjami pozarządowymi i innymi organizacjami.

W kraju odbywają się wielostronne wydarzenia i akcje mające na celu wdrożenie tego programu w zakresie ochrony dzieci. W szczególności Ministerstwo Sprawiedliwości Ukrainy z udziałem Ministerstwa Zdrowia Ukrainy, Ministerstwa Edukacji Ukrainy oraz innych ministerstw i agencji opublikowało w 1998 r. zbiór międzynarodowych dokumentów prawnych i przepisów Ukrainy dotyczących ochrony socjalnej i prawnej dzieci. W 1997 roku, w przeddzień Światowego Dnia Dziecka, Ogólnoukraiński Komitet Praw Człowieka wraz z tymi resortami i Narodową Akademią Nauk Ukrainy zorganizował konferencję naukowo-praktyczną na temat „Prawne aspekty ochrony dzieci na Ukrainie: ustawodawstwo krajowe i umowy międzynarodowe.”

Po przystąpieniu Ukrainy do Rady Europy ustawodawstwo państwowe musi zostać dostosowane do wymogów międzynarodowych i standardów praw człowieka. Specjaliści stają przed konkretnym zadaniem – stworzyć pole prawne ochrony zdrowia, praw i wolności dziecka, które spełniałoby wymogi międzynarodowe, gwarantowało realizację praw każdego dziecka i zapewniało kontrolę nad wdrażaniem ustawodawstwa.

Nie można jednak importować praw; w każdym kraju normy międzynarodowe mają barwę narodową, gospodarczą i kulturową. Tym samym Konwencja o Prawach Dziecka, przyjęta przez Zgromadzenie Ogólne ONZ 20 listopada 1989 r., weszła w życie na Ukrainie dopiero 27 września 1991 r. Pomimo pewnych postanowień deklaratywnych, Konwencja określiła strategię zmiany ustawodawstwa krajowego dotyczącego ochrony dzieci i młodzieży.

Ochronę praw i zdrowia obywateli Ukrainy, w tym dzieci, określają przede wszystkim artykuły 49 i 51 Konstytucji Ukrainy. Szereg artykułów (57 – 66) Podstaw ustawodawstwa w zakresie opieki zdrowotnej ustanawia gwarancje zdrowia matki i dziecka. Dział XIII Kodeksu pracy stanowi, że osoby poniżej 18 roku życia korzystają z określonych świadczeń w stosunku pracy.

Ustawa Ukrainy „O pomocy państwa dla rodzin z dziećmi” z dnia 21 listopada 1992 r. ustanawia gwarantowany poziom pomocy państwa dla rodzin z dziećmi, biorąc pod uwagę skład rodziny, jej dochód, stan zdrowia i wiek dzieci. Zgodnie z tą ustawą Gabinet Ministrów Ukrainy przyjął następujące uchwały: „W sprawie poprawy edukacji, szkolenia, ochrony socjalnej i zaopatrzenia materialnego sierot i dzieci pozostawionych bez opieki rodzicielskiej” (nr 226 z 5 kwietnia 1994 r.); „O wysokości pomocy państwa dla dzieci zarażonych ludzkim wirusem niedoboru odporności lub pacjentów z AIDS” (№ 365 z 23.05.95); „W sprawie zatwierdzenia regulaminu Centrum Rehabilitacji Medycznej i Społecznej Nieletnich” (nr 1072 z 6 września 1996 r.); „O organizacyjnym i finansowym wsparciu rekreacji i rehabilitacji dzieci na Ukrainie” (№ 323 z 14.04.97) itp.

Pracownicy Ukraińskiego Instytutu Zdrowia Publicznego organizowali i analizowali przepisy Rządu Ukrainy (rozporządzenia Gabinetu Ministrów Ukrainy oraz zarządzenia Ministerstwa Zdrowia Ukrainy) dotyczące zdrowia, ochrony socjalnej dzieci, młodzieży i matek. I tak Gabinet Ministrów Ukrainy w latach 1990-1997 przyjął 32 uchwały o ochronie zdrowia, w tym o opiece położniczej i dziecięcej, organizacji zdrowia i wypoczynku letniego, dodatkowych środkach kontroli jakości żywienia i bezpieczeństwa dzieci w niekorzystnych warunkach środowiskowych, procedura skierowania na leczenie za granicą itp.

Zgodnie z instrukcją Ministerstwa Zdrowia Ukrainy №283 z 12.12.94 „O stanie rewizji przepisów resortowych” oraz programem prac Komisji Ministerstwa Zdrowia Ukrainy w celu poprawy regulacji prawnych opieki zdrowotnej wybraliśmy resortowe przepisy dotyczące ochrony zdrowia oraz niektórych aspektów ochrony socjalnej dzieci, młodzieży i matek.

W tej grupie dokumentów znajduje się 120 zarządzeń, z czego 60 zarządzeń byłych resortów zdrowia ZSRR i ZSRR oraz 60 przyjętych po odzyskaniu przez Ukrainę niepodległości. Dotyczą one głównie regulacji placówek opieki zdrowotnej nad dziećmi, placówek medycznych i diagnostycznych, sanatoriów itp. Wśród nich główni specjaliści Ministerstwa Zdrowia Ukrainy wybrali te przepisy, które podlegają pełnej lub częściowej rewizji.

Są to nakazy: zatwierdzenie wykazu chorób uprawniających osoby z tymi chorobami do priorytetowego zakwaterowania, zatwierdzenie stanowiska naczelnego niezależnego specjalisty ds. pracy profilaktycznej z dziećmi, środki eliminujące poważne braki w szpitalach położniczych i opiece noworodkowej, usprawnienie poradnictwa dla dzieci i matek na Ukrainie itp.

Zarządzenia w sprawie: dalszego doskonalenia opieki kardioreumatologicznej nad dziećmi, zatwierdzenia Instrukcji organizacji pracy i obsady przedszkolnej placówek wychowawczych o charakterze wyrównawczym, zatwierdzenia Instrukcji o badaniach lekarskich dzieci i młodzieży kierowanej do liceów specjalnych dla dzieci oraz częściowej rewizji podlegają szkoły zawodowe, które potrzebują specjalnych warunków kształcenia itp.

Rozporządzenia Ministerstwa Zdrowia Ukrainy, które nie podlegają rewizji, dotyczą poprawy placówek medycznych dla dzieci, organizacji specjalistycznych ośrodków medycznych i diagnostycznych dla dzieci, poprawy jakości opieki medycznej nad dziećmi, poprawy opieki medycznej i socjalnej dla osób niepełnosprawnych dzieci, sieroty, dzieci z rodzin o niskich dochodach leczenie za granicą itp.

W ten sposób na Ukrainie trwają stałe procesy tworzenia przepisów. Zamiast dawnych rządowych i resortowych aktów prawnych powstają nowoczesne, zgodne z europejską polityką zdrowotną. W ostatnim czasie Ministerstwo Zdrowia Ukrainy opracowało dokumenty mające na celu poprawę sytuacji zdrowotnej i demograficznej, utrzymanie zdrowego stylu życia, a mianowicie: „Wieloletni program poprawy sytuacji kobiet, rodzin, macierzyństwa i dzieciństwa”, „Planowanie rodziny” , „Immunoprofilaktyka ludności Ukrainy”, „Kompleksowy program rozwiązywania problemów niepełnosprawności”, co odpowiada głównym kierunkom polityki społecznej na lata 1997-2000.

Kiedy dziecko jest niepełnosprawne…

Międzynarodowa Konferencja „Dziecko niepełnosprawne na Ukrainie: aktualna sytuacja i problemy” z udziałem czołowych ekspertów w dziedzinie pracy socjalnej, pedagogiki specjalnej, ochrony socjalnej z Ukrainy i Wielkiej Brytanii oraz przedstawicieli ukraińskich organizacji pozarządowych zajmujących się dziećmi z niepełnosprawność Maj 1997 w Kijowie. Została zorganizowana przez Szkołę Pracy Socjalnej Akademii Kijowsko-Mohylańskiej przy wsparciu projektu TEMPUS (działającego w ramach programu TACIS).

Do 1991 r. statystyki nie były właściwie prowadzone. Po wprowadzeniu nowej procedury przyznawania rent socjalnych gwałtownie wzrosła liczba zarejestrowanych dzieci niepełnosprawnych – powiedział na otwarciu konferencji Wiktor Bondarenko, szef Departamentu Prawnego NaUKMA., czyli średnio 120 na 10 osób. tysięcy dzieci.W latach 1992-1995 liczba wad wrodzonych podwoiła się, z 8,2 do 16,7 na 10 tysięcy dzieci.

Pierwsze miejsce wśród przyczyn niepełnosprawności zajmują choroby układu nerwowego i narządów zmysłów (43%), drugie – zaburzenia psychiczne (24% w 1994 r.), trzecie – wady wrodzone (14%). zwłaszcza tych z ograniczoną samoopieką i opieką domową. Do tej pory stereotypy psychologiczne w odniesieniu do osób niepełnosprawnych w społeczeństwie niewiele się zmieniły, podobnie jak stosunek specjalistów do problemów osób niepełnosprawnych.

W naszym kraju idea równych praw i równych szans dla dzieci niepełnosprawnych nie jest jeszcze powszechnie uznawana, wiele dzieci jest pozbawionych prawa do edukacji, brakuje nowoczesnych podejść do ochrony socjalnej i pomocy rodzinom wychowującym dzieci niepełnosprawne z minimalnym Wsparcie państwa Podczas konferencji omówiono europejskie modele pomocy dzieciom niepełnosprawnym: programy opieki tymczasowej, pomoc środowiskowa, programy ochrony praw, modele promujące integrację dzieci niepełnosprawnych w społeczeństwie. Omówiono rolę organizacji pozarządowych w rozwiązywaniu problemów dzieci niepełnosprawnych, omówiono ideę deinstytucjonalizacji.

Prelegentami na konferencji byli: Profesor Wołodymyr Połtawiec, Dyrektor Szkoły Pracy Socjalnej, Profesor Shulamit Ramon (Dyrektor Projektu Tempus) (Cambridge, Wielka Brytania), Oleksandr Kuzmenko, Dyrektor Służby Społecznej dla Młodzieży w Kijowie, Lia Remenik, Przewodniczący Cerebral Charitable Society, dr Joe Lucas, koordynator projektu Tempus na Ukrainie (Wielka Brytania) i inni eksperci. Chociaż oczywiście standardy życia w Wielkiej Brytanii i na Ukrainie są bardzo różne, według dr Jill Bridge (Londyn, Wielka Brytania) „każdy kraj ma dzieci niepełnosprawne, mają te same problemy, więc są te same rozwiązania”.

Wśród programów ochrony socjalnej znajdują się programy „Ochrona socjalna sierot, dzieci pozbawionych opieki rodzicielskiej”, „Pomoc socjalna dla sierot i studentów szkół wyższych”, „Ochrona socjalna dla samotnych matek wychowujących dzieci do lat 3”, „Pomoc socjalna dla rodzin o niskich dochodach z dziećmi niepełnosprawnymi poniżej 16 roku życia”

Każdego lata realizowany jest specjalny program „Leczenie i rehabilitacja dzieci”. Za pomocą tego programu rehabilitowane są dzieci z rodzin o niskich dochodach, które znajdują się w rejestrze przychodni w miejskich poliklinikach dziecięcych. W Zaporożu jest ich ponad 25 000. W 1997 roku wprowadzono jeszcze dwa nowe programy. Jednym z nich jest „Dzieci Uzdolnione”, którego celem jest wspieranie uzdolnionych dzieci wychowanych w rodzinach o niskich dochodach.

Zarządzanie strategią reformy stosunków społecznych

W dniach 9-10 października 2000 r. odbyło się seminarium z udziałem przedstawicieli Rady Europy, Ministerstwa Pracy Ukrainy i Federacji Rosyjskiej na temat negocjacji i zawarcia dwustronnych umów o ochronie socjalnej.

Podczas seminarium zaprezentowano prace Rady Europy w zakresie koordynacji dokumentu „Wzorowe postanowienia dotyczące zawierania dwustronnych umów o ochronie socjalnej”, europejskich umów przejściowych dotyczących systemów zabezpieczenia społecznego, praktycznego szkolenia specjalistów w zakresie modelowania umów o ochronie socjalnej .

Przyjęto Uchwałę Gabinetu Ministrów Ukrainy z dnia 12.10.2000 r. nr 1545 „O zatwierdzeniu koncepcji wczesnej resocjalizacji dzieci niepełnosprawnych”.

Koncepcja ta została przygotowana z wykorzystaniem krajowych pięcioletnich doświadczeń sieci ośrodków wczesnej rehabilitacji społecznej dzieci niepełnosprawnych, utworzonej przez Mikołajów Obwodową Administrację Państwową przy udziale Funduszu Ochrony Socjalnej Osób Niepełnosprawnych i mającej na celu wdrożenie Konwencja ONZ o prawach dziecka Ukrainy „Na podstawie ochrony socjalnej osób niepełnosprawnych na Ukrainie”.

Taki system wczesnej resocjalizacji dzieci niepełnosprawnych jest otwarty i dostępny, jest znacznie bliższy miejscu zamieszkania dziecka. Z ośrodków rehabilitacyjnych może korzystać każda rodzina, która tego potrzebuje. Rodzice lub opiekunowie mają możliwość samodzielnego uczestniczenia w procesie rehabilitacji.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.