W kontekście pogarszającej się sytuacji demograficznej w kraju, obniżającego się poziomu życia większości ludności, pogarszającego się stanu zdrowia reprodukcyjnego ludności, na szczególną uwagę zasługuje problematyka planowania rodziny.

Już w 1968 roku ONZ ogłosiła prawo do planowania rodziny i wolnego odpowiedzialnego rodzicielstwa jako niezbywalne prawo każdego obywatela. W 1974 r. uznano prawo każdego człowieka i każdego kraju do angażowania się w planowanie rodziny na szczeblu państwowym.

Uznano również, że to prawo każdego powinno być realizowane w oparciu o potrzeby jego rodziny i odpowiedzialność wobec społeczeństwa.

Według WHO termin „planowanie rodziny” odnosi się do tych działań, które mają na celu pomóc jednostkom i parom osiągnąć określone rezultaty, a mianowicie:

  • unikaj niechcianych ciąż;
  • rodzić upragnione dzieci;
  • regulować odstępy między ciążami;
  • wybrać czas urodzenia dziecka w zależności od wieku rodziców i ich stanu zdrowia;
  • określić liczbę dzieci w rodzinie.

W obecnych warunkach gwałtownego spadku liczby urodzeń na Ukrainie problem planowania rodziny nabiera coraz większego znaczenia medycznego i społecznego. Aborcja na Ukrainie nadal jest główną metodą kontroli urodzeń. Powikłania po aborcji obserwuje się u co trzeciej kobiety, u pierworódek ich częstość sięga 40%. Głównymi powikłaniami aborcji są niepłodność, poronienia, choroby zapalne narządów płciowych, zaburzenia endokrynologiczne, powikłania w kolejnych ciążach i porodach.

Stosowanie środków antykoncepcyjnych w kraju jest niewystarczające ze względu na niedoskonały system informacji publicznej o planowaniu rodziny i niski poziom kultury seksualnej.

Biorąc pod uwagę państwowe znaczenie tej kwestii. 13 września 1995 roku Gabinet Ministrów Ukrainy przyjął Narodowy Program Planowania Rodziny.

Celem gminy jest przezwyciężenie kryzysowych tendencji w reprodukcji populacji. Ma na celu kształtowanie w społeczeństwie potrzeby posiadania pełnej rodziny, pożądanych dzieci i dzieci zdrowych oraz radykalną zmianę stosunku każdego człowieka i państwa jako całości do problemów planowania rodziny.

Planowanie rodziny jako istotny element podstawowej opieki zdrowotnej w wielu krajach i na Ukrainie obejmuje następujące główne działania:

  • informacja i doradztwo ludności w zakresie planowania rodziny;
  • organizacja usług planowania rodziny;
  • dostarczanie ludności środków antykoncepcyjnych;
  • leczenie niepłodności i zaburzeń seksualnych;
  • kształtowanie opinii publicznej w procesie prac mających na celu zmianę utartych poglądów na temat planowania rodziny jako problemu czysto medycznego lub rodzinnego;
  • podniesienie poziomu wiedzy i umiejętności w tym zakresie nie tylko położników i ginekologów oraz lekarzy innych specjalności, ale także ratowników medycznych, zwłaszcza położnych punktu pierwszej pomocy;
  • pogłębienie i upowszechnienie pracy w zakresie edukacji seksualnej dzieci i młodzieży, szkolenie nauczycieli i rodziców w zakresie rozwoju seksualnego dzieci;
  • zaangażowanie środków masowego przekazu w relacjonowanie problemu planowania rodziny, kultury seksualnej, relacji rodzinnych i małżeńskich;
  • poprawa dostępności i jakości usług medycznych w usłudze planowania rodziny.

11 czerwca 1997 r. Ministerstwo Zdrowia Ukrainy wydało rozporządzenie nr 180 „O organizacji ośrodków medycznych planowania rodziny i reprodukcji człowieka”, które zatwierdziło standardowe przepisy dotyczące ośrodków i urzędów planowania rodziny, a także zalecaną strukturę .

Główne zadania w rozwoju usługi planowania rodziny na przyszłość to:

  • badanie podstaw zachowań seksualnych i metod antykoncepcji w placówkach edukacyjnych i ośrodkach dla młodzieży;
  • poprawa bezpieczeństwa aborcji oraz udoskonalenie wytycznych dotyczących zapobiegania niechcianym ciążom po aborcji i porodzie;
  • rozpowszechnianie nowoczesnych metod antykoncepcji;
  • zapobieganie chorobom przenoszonym drogą płciową;
  • szeroko zakrojone działania informacyjne dotyczące problematyki planowania rodziny;
  • udzielanie pomocy kobietom i dorastającym dziewczętom, ofiarom przemocy seksualnej;
  • Współpraca międzynarodowa.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.