Proces komunikacyjny. Rodzaje komunikacji. Powiązania komunikacyjne w organizacjach. Komunikacja między poziomami organizacji (struktura pionowa). Kierownik ds. komunikacji – podwładny. Komunikacja między różnymi działami (struktura pozioma). Komunikacja nieformalna. Elektroniczne środki komunikacji. Bariery komunikacyjne

Wszyscy korzystają z komunikacji na co dzień, ale tylko nieliczni robią to w skoordynowany sposób. Nie sposób przecenić znaczenia komunikacji w zarządzaniu. Niemal wszystko, co menedżerowie robią, aby ułatwić osiągnięcie celów organizacji, wymaga efektywnej wymiany informacji. Jeśli ludzie nie mogą dzielić się informacjami, nie będą mogli współpracować, formułować celów i je osiągać.

Jednak komunikacja jest złożonym procesem składającym się z współzależnych etapów. Każdy z tych kroków jest konieczny, aby nasze myśli były jasne dla drugiej osoby. Każdy krok to punkt, w którym, jeśli nie myślimy o tym, co robimy, sens może zostać utracony. Celem każdego lidera jest, aby proces komunikacji był jak najbardziej efektywny i nie tracił sensu.

Według eksperymentów przeprowadzonych w 1975 r. menedżerowie spędzają od 50 do 90% czasu na komunikację. Na pierwszy rzut oka wydaje się to niewiarygodne, ale biorąc pod uwagę, że lider robi to, aby wypełniać swoje role w relacjach, wymianie informacji i procesach decyzyjnych, a także w planowaniu, organizacji, motywowaniu i kontroli, wszystko staje się jasne. Właśnie dlatego, że wymiana informacji jest częścią wszystkich głównych rodzajów działań związanych z zarządzaniem, komunikacja jest procesem łączącym.

Chociaż ogólnie przyjmuje się, że komunikacja jest ważna dla sukcesu organizacji, badania pokazują, że 73% amerykańskich, 63% brytyjskich i 85% japońskich menedżerów uważa, że komunikacja jest główną przeszkodą w efektywności ich organizacji. Jak wynika z innego badania przeprowadzonego wśród ok. 250 tys. pracowników 2000 różnorodnych firm, wymiana informacji jest dla nich jednym z najtrudniejszych problemów w organizacjach.

Badania te dowodzą, że nieefektywna komunikacja jest jednym z głównych obszarów problemowych. Mając głęboką świadomość komunikacji na poziomie indywidualnym i organizacyjnym, menedżerowie muszą nauczyć się zmniejszać częstość występowania nieefektywnej komunikacji, a tym samym stać się bardziej efektywnymi menedżerami. Skuteczni liderzy to ci, którzy są skuteczni w komunikacji. Są istotą procesu komunikacji, mają dobre umiejętności komunikacji ustnej i pisemnej oraz rozumieją, jak środowisko wpływa na wymianę informacji.

Omawiając wymianę informacji w organizacji, zwykle myślą o osobach, które przemawiają osobiście lub w grupach na spotkaniach, rozmawiają przez telefon lub czytają i komponują notatki, listy i raporty. Chociaż te przypadki są główną częścią komunikacji organizacji, komunikacja jest procesem bardziej rozległym i złożonym.

Proces komunikacyjny

Proces komunikacyjny to wymiana informacji między dwiema lub więcej osobami.

Głównym celem procesu komunikacyjnego jest zapewnienie zrozumienia informacji będących przedmiotem wymiany, czyli wiadomości. Jednak sam fakt wymiany informacji nie gwarantuje skuteczności ich przekazywania. Dlatego najpierw musisz mieć wyobrażenie o etapach procesu komunikacji.

Komunikacja to proces przekazywania informacji od jednej osoby do drugiej. Efektywna komunikacja to proces przesyłania wiadomości, gdy otrzymana wiadomość jest jak najbardziej zbliżona do oryginału.

Kluczowymi składnikami skutecznej komunikacji są dane – surowe liczby i fakty, które odzwierciedlają określony aspekt rzeczywistości; jak również informacje to dane prezentowane w formie lub formie, które posiadają ładunki semantyczne. Informacje są cenne, jeśli są rzetelne, aktualne, kompletne i istotne.

Proces komunikacyjny rozpoczyna się, gdy jedna osoba (nadawca) chce przekazać komuś innemu (odbiorcy) fakt, pomysł, opinię lub inną informację. Informacje te są istotne dla nadawcy, niezależnie od tego, czy są proste lub szczegółowe, czy złożone i abstrakcyjne. Kolejnym krokiem jest zakodowanie informacji w formie odpowiedniej do sytuacji. Kodowanie może przybierać formę słów, mimiki, gestów, a nawet ekspresji artystycznej i działań fizycznych.

Po zaszyfrowaniu wiadomość jest przekazywana odpowiednimi środkami komunikacji (kanałami). Typowymi środkami komunikacji w organizacjach są spotkania, e-maile, notatki, listy, raporty i rozmowy telefoniczne. Następnie następuje dekodowanie do postaci, która jest ważna dla odbiorcy. Wartość informacji może być różna iw wielu przypadkach jest podstawą odpowiedzi; a następnie tworzy się pętla, ponieważ nowa wiadomość w tej samej kolejności jest przesyłana do pierwotnego nadawcy.

  • Tym samym w procesie wymiany informacji można wyróżnić cztery podstawowe elementy.
  • Nadawcą jest osoba, która generuje pomysły lub zbiera informacje i przekazuje je.
  • Wiadomość to w rzeczywistości informacja zakodowana za pomocą symboli.
  • Kanał – sposób przekazywania informacji.
  • Odbiorca – osoba lub osoby, do których adresowana jest informacja i która je interpretuje.

Ponadto komunikację może przerwać przeszkoda – hałas lub rozmowa osób znajdujących się w pobliżu. Przeszkody to zgubiona poczta, uszkodzone linie telefoniczne, nieprawidłowe adresy e-mail i inne.

Rodzaje komunikacji

Obecnie w organizacjach powszechne są następujące rodzaje komunikacji: komunikacja interpersonalna; komunikacja w systemach i zespołach komunikacyjnych; komunikacja w organizacjach i elektroniczne środki komunikacji.

Ponadto komunikaty mogą mieć formę ustną lub pisemną.

Komunikacja ustna odbywa się podczas rozmów twarzą w twarz, dyskusji grupowych, rozmów telefonicznych itp., w których do przekazywania treści używany jest język mówiony. Zaletą komunikacji ustnej jest to, że zapewniają natychmiastową informację zwrotną i wzajemną wymianę.

Wadą komunikacji ustnej jest to, że może być niedokładna (niewłaściwie dobrane słowa do wyrażenia treści; pewne przeszkody, które przerywają proces; słuchacz zapomina część lub całość wiadomości; nie ma czasu na przemyślane odpowiedzi itp.).

Komunikaty pisemne to raporty, notatki, listy, zapisy itp. Wadą tych komunikatów jest to, że opóźniają informacje zwrotne i wymianę, a ponadto są bardziej złożone niż ustne i wymagają więcej czasu. Zaletami komunikacji pisemnej są niezawodność. Są one zwykle używane, gdy jedna lub obie strony potrzebują pisemnych zapisów tego, co się wydarzyło.

Wybierając środek komunikacji, menedżerowie muszą brać pod uwagę wszystkie aspekty.

Powiązania komunikacyjne w organizacjach

Organizacje wykorzystują różnorodne środki komunikacji zarówno z otoczeniem zewnętrznym, jak i wewnątrz organizacji. Menedżerowie powinni zawsze mieć bezpośredni i wzajemny kontakt z menedżerami niższego szczebla, a co za tym idzie ze wszystkimi pracownikami organizacji. Na przykład organizacja związkowa powinna współpracować z prawnymi przedstawicielami pracowników. Jeśli w tej organizacji nie ma związków, może skontaktować się ze swoimi pracownikami, aby związki się nie pojawiały. To tylko jeden z przykładów różnorodnych czynników, na które organizacja musi reagować poprzez komunikację.

Schematy komunikacji to sposoby, w jakie członkowie grupy lub zespołu komunikują się ze sobą. Różnią się przepływem informacji, pozycją lidera, efektywnością różnego rodzaju zadań. Menedżerowie mogą próbować stworzyć scentralizowany schemat, gdy zadania grupowe są proste i rutynowe, i odwrotnie, pomóc zdecentralizować grupę, jeśli zadania grupowe są złożone (np. podejmowanie ważnych decyzji dotyczących strategii przedsiębiorstwa), ponieważ otwarte kanały komunikacji zapewniają większą interakcję i rozpowszechnianie.

Generalnie w organizacjach istnieją pionowe i poziome powiązania komunikacyjne.

Komunikacja pionowa odbywa się w górę iw dół w hierarchicznej strukturze organizacji. W komunikacji tej biorą udział menedżerowie, ich kierownicy i podwładni. Komunikacja pionowa może – i powinna być – dwukierunkowa (kierowana od góry do dołu iz dołu do góry), ponieważ wtedy (z aktywnym sprzężeniem zwrotnym) jest bardziej efektywna niż jednokierunkowa.

Komunikacja pozioma odbywa się między kolegami i pracownikami na tym samym poziomie. Ułatwiają koordynację pomiędzy podwładnymi i odgrywają kluczową rolę w zespołach roboczych z pracownikami z różnych działów.

Komunikacja między poziomami organizacji (struktura pionowa)

Informacje przemieszczają się w organizacji z poziomu na poziom w ramach komunikacji pionowej. Może być przenoszony zstępująco, czyli z wyższych na niższe poziomy. W ten sposób podległe szczeble władz są informowane o bieżących zadaniach, zmianach w priorytetach, konkretnych zadaniach, zalecanych procedurach i tak dalej. Na przykład wiceprezes ds. produkcji może powiadomić kierownika zakładu (kierownika średniego szczebla) o zbliżających się zmianach w produkcji produktu. Z kolei kierownik zakładu musi poinformować przełożonych o specyfice zachodzących zmian.

Oprócz wymiany w dół organizacje potrzebują komunikacji w górę. Na przykład pracownik banku może zauważyć, że nowy komputer czasami zmusza klienta do czekania kilka minut dłużej niż wcześniej, ponieważ maszyna jest okresowo „zajęta” lub wyłącza się. Pracownicy mogą dojść do wniosku, że oczekiwania niektórych klientów są frustrujące.

Na przykład bank skutecznie poinformował każdego pracownika, że „obsługa klienta jest naszym najwyższym priorytetem”. W takim przypadku pracownicy są gotowi poinformować o problemie swojego bezpośredniego przełożonego. Ten szef z kolei powinien poinformować szefa operacji, a drugi – wiceprezesa operacji bankowych.

Przenoszenie informacji z niższych poziomów na wyższy może mieć znaczący wpływ na produktywność. Mescon daje prawdziwy przykład, kiedy inżynier opracował wydajniejszy sposób cięcia blachy na skrzydła samolotu i ogłosił swój pomysł bezpośredniemu przełożonemu. Jeśli ten menedżer zdecyduje się wesprzeć innowacyjność inżyniera, zgłosi ją na kolejny, jeszcze wyższy szczebel zarządzania.

Każda zmiana wymaga zgody kierownika zakładu lub kierownika produkcji na wyższym szczeblu. Mamy więc do czynienia z sytuacją, w której pewna idea, która powstała na najniższym szczeblu organizacji, musi wznieść się na szczyt, konsekwentnie przechodząc przez wszystkie pośrednie szczeble władzy. Ten przykład ilustruje wymianę informacji, która ma miejsce w celu zwiększenia konkurencyjności organizacji poprzez zwiększenie produktywności.

Nawiasem mówiąc, na każdym z wyższych poziomów można było podjąć decyzję o odrzuceniu nowego pomysłu. Zakładając, że pomysł był rzeczywiście wartościowy, powiadomienie inżyniera o jego odrzuceniu w rzeczywistości oznaczałoby, że organizacja nie zachęcała go do poszukiwania innowacyjnych propozycji. W rezultacie organizacja może zostać pozbawiona poważnych możliwości zwiększenia produktywności i oszczędności. Biorąc pod uwagę, że ten prawdziwy przykład zaoszczędził zakładowi 13,5 miliona dolarów w ciągu pięciu lat, komunikacja oddolna jest bardzo ważna w organizacji i jest sposobem motywowania pracowników.

Kierownik ds. komunikacji – podwładny

Chyba najbardziej oczywistym elementem komunikacji w organizacji jest relacja między kierownikiem a podwładnym. Relacje te są elementem schematu horyzontalnego, ale często są wyróżniane, ponieważ składają się na większość działań komunikacyjnych lidera. Eksperymenty wykazały, że 2/3 działań komunikacyjnych realizowanych jest pomiędzy tymi, którzy zarządzają, a tymi, którzy są zarządzani.

Zakres tych komunikatów obejmuje większość zagadnień, w tym delegację, ustalanie zadań, priorytety i oczekiwane rezultaty. Dzięki tym komunikacjom w dużej mierze realizowane są funkcje motywacji i kontroli.

Komunikacja między różnymi działami (struktura pozioma)

Poza wymianą informacji o organizacji zstępującej lub wznoszącej się nadal potrzebne są komunikaty horyzontalne. Prawie wszystkie organizacje składają się z wielu działów, więc wymiana informacji między nimi jest niezbędna do koordynowania zadań i działań. Ponieważ organizacja jest systemem powiązanych ze sobą elementów, kierownictwo musi zapewnić, że wyspecjalizowane elementy współpracują ze sobą, aby poprowadzić organizację we właściwym kierunku.

Na przykład przedstawiciele różnych departamentów i działów Ukraińskiej Akademii Bankowej okresowo wymieniają informacje dotyczące takich kwestii, jak plany zajęć, wytyczne i zalecenia. W szpitalach personel i personel medyczny powinien dzielić się informacjami na temat alokacji zasobów, koordynacji poszczególnych oddziałów, nowych terapii i nie tylko.

W obszarze handlu detalicznego regionalni kierownicy sprzedaży mogą okresowo spotykać się w celu omówienia wspólnych zagadnień, koordynowania strategii sprzedaży i wymiany informacji o produktach. Za granicą często tworzone są komisje lub specjalne grupy robocze w celu wymiany informacji, które spotykają się okresowo w celu omówienia spraw związanych z ich jednostką i współpracy z innymi podobnymi grupami roboczymi.

Komunikacja nieformalna

Jak wiadomo, każda organizacja składa się z elementów formalnych i nieformalnych. Kanał nieformalnej komunikacji można nazwać kanałem rozpowszechniania plotek.

Obszar plotek to miejsca rzeszy robotników: stołówki, korytarze, ekspresy do kawy itp. Ponieważ informacje są przekazywane znacznie szybciej przez pogłoski niż przez formalną komunikację, menedżerowie mogą celowo wykorzystywać pogłoski do planowanego wycieku i rozpowszechniania niektórych informacji.

Plotki często przypisuje się reputacji niedokładnych informacji. Ale badania pokazują, że 80 do 99% plotek jest prawdziwych, jeśli informacje dotyczą samej firmy. Nie powinieneś jednak zwracać uwagi na plotki o czyimś życiu osobistym ani na informacje zabarwione emocjonalnie.

Elektroniczne środki komunikacji

Elektroniczne środki komunikacji mają istotny wpływ na komunikację w organizacjach. Technologia informacyjna może być wykorzystywana przez komputery, sieci komputerowe, telefony i inny sprzęt. Istnieje sześć powszechnych typów systemów informatycznych:

  • system operacyjno-wykonawczy – z jego pomocą wykonuje rutynowe i bieżące operacje;
  • system informacji zarządczej – gromadzi dane, porządkuje i systematyzuje je w dogodnej dla menedżerów formie, a następnie udostępnia tym menedżerom informacje niezbędne do ich pracy;
  • system wspomagania decyzji – automatycznie wyszukuje, przetwarza i podsumowuje informacje potrzebne do konkretnych rozwiązań;
  • administracyjny system informacyjny – przeznaczony do specjalnych potrzeb przetwarzania informacji przez top managerów;
  • intranety – sieci komunikacyjne działające w ramach jednej organizacji;
  • systemy eksperckie – tworzone na zasadzie określania wszystkich możliwości „jeśli-to” odnoszących się do konkretnej sytuacji.

Ostatnie postępy w technologii informacyjnej mogą pomóc usprawnić wymianę informacji w organizacjach. Komputer osobisty wywarł już duży wpływ na informacje wysyłane i odbierane przez menedżerów, personel pomocniczy i pracowników.

Poczta e-mail daje pracownikom możliwość wysyłania pisemnych wiadomości do każdego w organizacji. Powinno to ograniczyć tradycyjnie niewyczerpany strumień rozmów telefonicznych. Ponadto e-mail jest skutecznym środkiem komunikacji między ludźmi znajdującymi się w różnych miejscach, różnych miastach, a nawet różnych stanach i krajach.

Istotną różnicą na korzyść poczty elektronicznej jest możliwość wysłania jednej wiadomości do dużej liczby odbiorców. Wiele firm umożliwia również pracownikom korzystanie z pagera internetowego ICQ jako stosunkowo taniego i błyskawicznego środka komunikacji. A podczas wideokonferencji ludzie w różnych miejscach, a nawet w różnych krajach, dyskutują o różnych sprawach i jednocześnie widzą się osobiście.

Bariery komunikacyjne

Przeszkody pojawiające się w dziedzinie komunikacji dzielą się na przeszkody w komunikacji między jednostkami oraz w komunikacji organizacyjnej.

Bariery w komunikacji interpersonalnej obejmują:

  • bariery związane z percepcją;
  • bariery semantyczne;
  • bariery niewerbalne;
  • słaba informacja zwrotna;
  • niezdolność do słuchania.
  • Przeszkody w komunikacji organizacyjnej to:
  • zniekształcenie wiadomości;
  • przeciążenie informacyjne;
  • niezadowalająca struktura organizacji.

Przeszkody w komunikacji między jednostkami

Przeszkody spowodowane percepcją. Ludzie nie reagują na to, co naprawdę dzieje się w ich otoczeniu, ale na to, co jest postrzegane jako realne. Zwrócenie uwagi na niektóre czynniki, które wpływają na percepcję w procesie wymiany informacji, pozwala zapobiec spadkowi skuteczności komunikacji, eliminując w porę bariery spowodowane percepcją.

Jedna z tych przeszkód wynika z konfliktu sfer kompetencji, będących podstawą osądów nadawcy i odbiorcy. Ludzie mogą różnie interpretować te same informacje w zależności od ich doświadczenia. Informacje, które są sprzeczne z naszym doświadczeniem lub wcześniej wyuczonymi koncepcjami, są często całkowicie odrzucane lub zniekształcane w zależności od tego doświadczenia lub koncepcji. W efekcie idee zakodowane przez nadawcę mogą być zniekształcone i nie do końca zrozumiane.

Bariery semantyczne. Kiedy nawiązujemy kontakt informacyjny, używamy symboli, aby podzielić się informacjami i je zrozumieć. Nadawca koduje wiadomość za pomocą znaków werbalnych i niewerbalnych. Najczęstszymi symbolami w życiu codziennym są słowa.

Ponieważ słowa (które są symbolami) mogą mieć różne znaczenia dla różnych osób, to, co ktoś próbuje przekazać, niekoniecznie będzie interpretowane i rozumiane w ten sam sposób przez odbiorcę informacji. Przykładem jest końcówka angielskiego słowa. Kelner może zinterpretować to słowo jako napiwek; hazardzista w wyścigu – dane osobowe; dla poligrafisty końcówka to specjalne urządzenie, końcówka.

Różnice semantyczne są często przyczyną nieporozumień, ponieważ w wielu przypadkach nie jest faktem, że odbiorca informacji może dokładnie zrozumieć znaczenie słowa użytego przez nadawcę.

Na przykład kierownik, który mówi podwładnemu, że uważa raport za „adekwatny”, może oznaczać, że jest on kompletny i odpowiedni do celu. Zamiast tego podwładny może rozszyfrować słowo „odpowiedni” w tym sensie, że jest ono proste i wymaga znacznej poprawy. Mogą również wystąpić przypadki, w których odbiorca nie zna znaczenia słowa lub wypowiedzi nadawcy. Na przykład, gdy podwładny mówi kierownikowi, że partnerzy byli „zadowoleni” (to znaczy zadowoleni), kierownik może po prostu nie rozumieć znaczenia wyrażenia i myśleć, że spotkanie zakończyło się niepowodzeniem.

Bariery semantyczne mogą stwarzać problemy komunikacyjne dla firm działających w międzynarodowym środowisku. Na przykład General Motors nie osiągnął oczekiwanego poziomu sprzedaży, wprowadzając Chevy Nova na rynek Ameryki Łacińskiej. Po przeprowadzeniu badań firma odkryła, że słowo „nowa” w języku hiszpańskim oznacza „ona nie idzie”!

Bariery niewerbalne. Chociaż symbole werbalne (słowa) są naszym głównym sposobem kodowania pomysłów, używamy również symboli niewerbalnych do przekazywania wiadomości. Komunikacja niewerbalna wykorzystuje dowolne symbole z wyjątkiem słów. Najczęściej komunikacja niewerbalna odbywa się jednocześnie z werbalną i może wzmacniać lub zmieniać znaczenie słów.

Wymiana poglądów, wyrazy twarzy, takie jak uśmiechy i dezaprobata itp. to przykłady komunikacji niewerbalnej. Używanie palca wskazującego do pokazania czegoś, zakrywanie ust dłonią, dotykanie, letargiczna postawa to także niewerbalne sposoby przekazywania znaczenia.

Innym rodzajem komunikacji niewerbalnej jest to, jak wymawiamy słowa. Należą do nich intonacja, modulacja głosu, płynność i tak dalej. Sposób, w jaki wymawiamy słowa, może znacząco zmienić znaczenie tych samych słów. Pytanie „Masz jakieś pomysły?” – na papierze oznacza prośbę o pomysły. Ale właśnie to pytanie, wypowiedziane ostrym, autorytarnym tonem z irytacją w oczach, można zinterpretować w następujący sposób: „Jeśli wiesz, co jest dla ciebie dobre, a co złe, nie podawaj żadnych pomysłów sprzecznych z moimi”.

Podobnie jak bariery semantyczne, różnice kulturowe w wymianie informacji niewerbalnych mogą tworzyć istotne bariery w zrozumieniu. Na przykład po otrzymaniu wizytówki od Japończyka należy ją od razu przeczytać. Jeśli włożysz go do kieszeni, powiesz Japończykowi, że jest uważany za nieistotnego.

Słaba informacja zwrotna. Kolejnym ograniczeniem skuteczności wymiany informacji między osobami fizycznymi może być brak informacji zwrotnej na temat wysłanej przez nadawcę wiadomości. Informacja zwrotna jest ważna, ponieważ pozwala określić, czy wiadomość otrzymana przez odbiorcę jest interpretowana w takim sensie, w jakim mu przekazałeś.

Niezdolność do słuchania. Skuteczna komunikacja zależy nie tylko od tego, jak dokładnie i skutecznie dana osoba jest w stanie przekazać informacje, ale także od tego, jak dobrze jest w stanie odbierać wiadomości. Niestety w rozumieniu większości słuchanie oznacza jedynie spokojne zachowanie i pozwolenie drugiej osobie na przemówienie. Ale to tylko część procesu.

Wskazówki, jak skutecznie słuchać:

  • Przestań mówić – nie można słuchać podczas mówienia.
  • Pomóż mówcy poczuć się swobodniej.
  • Pokaż rozmówcy, że chcesz go posłuchać – musisz wyglądać i zachowywać zainteresowanie.
  • Wyeliminuj denerwujące czynniki – nie rysuj, nie pukaj w stół, nie przenoś kartek itp.
  • Spróbuj wyczuć problemy mówiącego.
  • Bądź cierpliwy – nie oszczędzaj czasu, nie przerywaj rozmówcy, nie kieruj się w stronę drzwi.
  • Powściągaj swoją postać – zła osoba nadaje słowom niewłaściwe znaczenie.
  • Nie dopuszczaj do kłótni ani krytyki – zmusza to mówiącego do przyjęcia postawy obronnej, może zamilknąć lub złościć się. Nie kłóć się. To wygrywając spór, przegrywasz.
  • Zadawaj pytania – pokazuje rozmówcy, że go słuchasz i pomaga iść naprzód w rozwiązaniu problemu.
  • Przestań gadać! – Ta rada jest zarówno pierwsza, jak i ostatnia, bo wszyscy na niej polegają. Podkreśla się, że nie będziesz w stanie skutecznie słuchać, jeśli będziesz mówić.

Przeszkody w komunikacji organizacyjnej

Zniekształcenie wiadomości. Gdy informacje poruszają się w górę iw dół w organizacji, treść wiadomości jest nieco zniekształcona. To zniekształcenie może być spowodowane wieloma przyczynami. Wiadomości mogą zostać przypadkowo zniekształcone z powodu trudności w kontakcie między osobami (jak omówiono powyżej). Umyślne wprowadzenie w błąd może wystąpić, gdy kierownik nie zgadza się z przekazem. W takim przypadku modyfikuje przekaz tak, aby zmiana treści leżała w jego interesie.

Problemy z wymianą informacji spowodowane zniekształceniem wiadomości mogą być również spowodowane filtrowaniem. Organizacja musi filtrować wiadomości tak, aby tylko te wiadomości, które jej dotyczą, były wysyłane z jednego poziomu na inny poziom organizacji lub działu.

Aby przyspieszyć przepływ informacji lub uczynić komunikat bardziej zrozumiałym, różnorodne informacje są łączone i upraszczane przed wysłaniem wiadomości do różnych segmentów organizacji. Taki wybór może spowodować, że ważne informacje nie dotrą do innego sektora organizacji lub trafią tam ze znacznym zniekształceniem treści.

Wiadomości wysyłane „w górę” mogą być zniekształcone ze względu na różne poziomy statusu organizacji. Menedżerowie wyższego szczebla mają wyższy status, więc istnieje tendencja do przekazywania im wyłącznie pozytywnych informacji. Może to prowadzić do tego, że podwładny nie poinformuje przełożonego o potencjalnym lub istniejącym problemie, ponieważ „nie chce zgłaszać przełożonemu złych wiadomości”.

Co więcej, ponieważ podwładni często chcą aprobaty lidera, mogą mu powiedzieć tylko to, co chce usłyszeć. Inne powody, które uniemożliwiają pracownikom przekazywanie informacji, mogą obejmować strach przed karą i poczucie bezcelowości.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.